Ben kendimi bildim bileli, tam 67 yıldır bu hayatın, bu toprakların tam içindeyim. Bu yaşıma kadar hiçbir siyasi görüşün gölgesine sığınmadım.

Hiçbir siyasi partiden nemalanmadım, hiçbir partiye üyeliğim dahi olmadı. Ama bu demek değildir ki sessiz kalacağım. Ben bu vatan, bu devlet, bu aziz millet için canımı her zaman vermeye hazır, ömrünü ülkesine adamış tarafsız bir vatandaşım.

İşte tam da bu bağımsız vicdanın sesiyle haykırıyorum: Çok tanıdık, çok bildik bir siyaset tiyatrosu bu! Seçim yaklaşınca bir bakıyorsunuz kapalılara, sakallılara, cemaatlere rozet takma yarışları başlamış. "Paris’te yer açalım" vaatleri havada uçuşuyor. Muhafazakar seçmeni saf yerine koyup oy devşireceklerini sanıyorlar. Ama ne zaman ki seçim bitiyor, sandıklar kapanıyor... İşte film orada kopuyor. Maskeler jet hızıyla düşüyor, herkes kendi öz kimliğine geri dönüyor. Kendilerine oy vermeyen insanları "koyun", "makarnacı", "kömürcü" diye aşağılamaya, tepeden bakmaya başlıyorlar. Kibir hiç değişmiyor.

## MUKADDES AVLUDA SALLANAN O HOYRAT AYAK ASLINDA KİME İNDİ?

Daha dün şahit olduk, hem de ne acı bir şahitlik! Ankara Hacı Bayram Veli Camii'nde Özgür Özel ile birlikte güya inançlara saygılı imajı çizmek için en ön safa dizilenler, cami kapısından çıkar çıkmaz gerçek yüzlerini gösterdiler. O kalabalığın, o tantananın ortasında gözü dönmüş bir öfkeyle öne fırlayan Mustafa Sarıgül, can havliyle orada bulunan, kendi halinde hakkını arayan ya da sadece tepkisini dile getiren masum bir vatandaşın tam göğsüne acımasızca, nefret dolu bir uçan tekme savurdu.

Evet, yanlış duymadınız! Bacağına veya boşluğa değil, doğrudan bir insanın, bir halkın, bir vatandaşın kalbinin tam üzerine, göğsüne indi o hoyrat ayak. Cami avlusunda hınçla, kinle indirilen o tekmenin rüzgârı, ekran başındaki benim gibi 67 yıldır bu........

© Akasyam