Son yıllarda ebeveynlerin diline yerleşen tanıdık bir cümle var:

“Biz bu yaşta her şeyi daha iyi anlıyorduk.”

Bu ifade çoğu zaman nostaljik bir yakınma olarak geçiştirilir. Oysa bu cümle, bireysel hafızanın ötesinde, derin bir toplumsal dönüşümün sezgisel fark edilişidir. Bugün mesele gençlerin “daha az zeki” olması değil; düşünme biçimlerinin, zihinsel ritimlerinin ve anlam kurma kapasitelerinin köklü biçimde değişmiş olmasıdır.

Bilgiye erişim açısından bakıldığında, bugünün gençliği insanlık tarihinin en avantajlı kuşağıdır. Ancak bu niceliksel bolluk, paradoksal biçimde bilişsel derinliğe dönüşmemektedir. Bilgi çoğalmış, fakat düşünme seyrelmiştir.

Fransız sosyolog Pierre Bourdieu, eğitimi yalnızca okul müfredatıyla açıklamaz; asıl belirleyici olanın kültürel sermaye olduğunu söyler.

Aile içinde kurulan dil, yapılan sohbetler, okuma alışkanlığı, tartışmaya tahammül… Tüm bunlar bireyin düşünme kaslarını geliştirir.

Bugünün........

© Akasyam