Geçen haftaki yazıda Yeni Parti’nin Türkiye siyasetinde bazı eski alışkanlıkları, söylemleri, sloganları aşmak için bir fırsat olduğunu, bu partinin “esas CHP biziz” gibi bir söyleme veya tavra sapmaması gerektiğini söylemiştik. Zaten bir yandan Türkiye’de kuşaklardır bilindik hamasi söylemleri, sloganları, eylemleri tekrarlayıp bir yandan nasıl “yeni” olacaksınız ki? “Dağ başını duman almış”la siyaset yapabilirsiniz tabi, bu sizin seçiminiz ve özgürlüğünüz olur ama “dağ başını duman almış” siyasetiyle yeni olamazsınız, bilakis çok eski olursunuz. Henüz net ve nihai bir hüküm vermek için erken ama şu kısa sürede yapılan sembolik jestlere bakılacak olursa Yeni Parti’nin yeniliği içerikte değil de biraz isimde kalacak ve daha ziyade kaçınılması gereken “en CHP biziz” yarışına girecekler gibi. Ama, yine de nihai hükmü vermeyelim, bekleyelim ve gözlemlemeye devam edelim.

Gene geçen hafta söylediğimiz gibi günümüzde demokratik, hukuk kurallarının işlediği, emeğin hakkını aldığı, çeşitli kimliklerin ayrımcılığa tabi tutulmadığı, güvenli ve müreffeh bir toplum kurmak için “CHP mirası” olarak adlandırılan külliyata sahip çıkmaya gerek yok; tam tersine o miras içinde bu amaçlarla çelişen birçok uygulama var. “Kurucu partiyiz” diyebilmek için onları da yüklenmek doğru mu? (Ki kurucu parti olma iddiasının da olgusal temeli olmadığını anlatmıştık.) Geçmişin bu uygulamalarını doğru-yanlış, insani-gayri insani gibi kriterlerle değerlendirmek bir yana, ilk mecliste poz vermek, ilk toplantıyı Anadolu Kulübü’nde yapmak gibi “CHP mirasını” devraldığınızı ima eden sembolik hareketler kapsayıcılık iddiasıyla uyumlu mu? Şöyle ki, CHP’nin uzun........

© Agos