Agos’un 30. yılını kutluyoruz. Bunun içinde hemen hemen on beş sene boyunca köşe yazılarıyla katkıda bulunmaya çalışmak benim için de hayatımın önemli bir işi ve bir gurur vesilesi oldu. Bunun için köşe yazmam teklifinde bulunarak bunu sağlayan eski genel yayın yönetmeni Rober Koptaş’a ve görevi ondan sonra devralan Yetvart Danzikyan’a, Dink ailesine ve tabii ki siz okuyuculara bu vesileyle teşekkür ederim. Bundan da öte, başta Agos’u kuran Hrant Dink ve arkadaşlarına ve 30 sene boyunca en zor zamanlarda dahi bayrağı yere düşürmeden bugünlere kadar getiren, çorbada en ufak bir tuzu bulunan herkese hepimizin bir teşekkür borcu var; çünkü Agos ve onun için ödenen bedeller olmasaydı, belki birçoğumuz farkında değil ama bugün birçok şeyi bu kadar rahat konuşuyor olamazdık.

Türkiye şartlarında özgürlük zaten zor bir konu, Agos ilk günden beri o zorluklar içinde söz söyleyebilme, sesini duyurabilme imkân ve alanlarını arttırdı ve bunu sadece Türkiye Ermeni toplumu için yapmadı çünkü Agos ilk günden beri özgürlük davasının tek ve bir bütün olduğunun farkında olan bir mecra oldu. Devlet tarafından hakim etnik grup olarak tanımlanan grubun dışında kalan herhangi bir grubun tek başına özgür olması mümkün olmadığı gibi, anlamlı da değil. Agos,........

© Agos