19 Ocak 2027’de Hrant Dink cinayetinin üzerinden tam 20 yıl geçmiş olacak.

Dink cinayeti, 2004 yılında başlayan ve üç yıl boyunca sürdürülen bilinçli, sistemli, örgütlü bir kampanyanın son noktasıydı.

Dink’in hedef gösterilmesiyle başlayan süreçte yargısal tacizler, tehditler, saldırılar, linç girişimleri gibi çok sayıda gelişme yaşandı ve bir anlamda cinayete giden yolun taşları adım adım döşendi.

Hrant’ın Arkadaşları, cinayetin 20. yılı yaklaşırken sosyal medyadan yaptıkları düzenli paylaşımlarla işte bu adımları hatırlatıyor, hafıza tazeliyor, bu güzergâhı ve güzergâhta rol alanları ifşa ediyor, cinayete giden sürecin adım adım izini sürüyorlar.

Sosyal medya paylaşımları bu sürece tanık olanlardan biri olarak benim de hafızamı tazeliyor, bire bir yaşadıklarımı hatırlatıyor. Elbette sosyal medya paylaşımları bu çok katmanlı “suç ortaklığı”nın çok küçük ama en can alıcı kısımlarını kapsayabiliyor ama ben her seferinde paylaşılanlardan yola çıkarak daha fazla şey anlatmak isteğimi dizginleyemiyorum.

Çünkü psikolojik harp yöntemlerinin kullanıldığı bu sürecin özellikle yargısal taciz ve saldırıların doğrudan ve en yakın görgü tanığıyım. Aynı zamanda muktedirin örgütlediği ve hayata geçirdiği bu tür davalarda yapılan avukatlığın da ne denli yıpratıcı, ızdıraplı bir süreç olduğunu bilenlerdenim.

Bir de “cinayette payı olanların işini yapıp kolayca kendi köşesine çekilip, makbul insanlara dönüşmesine izin vermek” istemiyorum.

Türklüğü Tahkir ve Tezyif davasında hâkimin re’sen seçtiği üç hukukçu bilirkişinin hazırladığı rapor mahkemeye ulaştıktan sonra bir takım usuli sapmalara rağmen olağan denebilecek bir seyirde devam eden davada olağanüstü gelişmeler yaşandı. Kerinçsiz ve ekibi devreye sokuldu ve dosyanın bilirkişiye yollanması talebimizi destekleyen savcının da tavrı değişti. Savcı Muhittin Ayata, bilirkişi raporuna neden katılmadığını açıklamadığı mütalaasında Hrant’ın yazdıklarını da........

© Agos