Bir Ramazan manzarası
Televizyonlara bakıyorum… Bir adap, bir edep… “On bir ayın sultanı” gelmiş. Pavyon görüntüleri yok, açık saçık filmler yok. Her şey ölçülü, her şey usulüne uygun.
Reklamlar bile bir başka… Aileler bir arada, mutlu mesut iftar açıyor. Sofralar bereketli, yüzler huzurlu.
Verilen mesajlar hep birlik ve beraberlik üzerine.
Birlikten kim rahatsız olur ki? Birlik içinde dirlik…
Ama hayat ekrandaki gibi değil.
TÜBİTAK’tan emekli bir vatandaş, ağlamaklı bir yüzle “Torunlarıma harçlık bile veremiyorum” diye dert yanıyor. Şimdi o adama “Ama birlik içindeyiz” desen, eline geçeni fırlatır.
Bir başka sahne daha var: İktidarın önemli........
