Gündüz “reality” programlarını yarım saat izleyin, “Ben ne biçim bir toplumda, ne biçim insanların arasında yaşıyorum” deyip, bırak ülkeyi direkt dünyayı terk etmek istiyor insan.

Mesela yemek programı var bir tane… Fragmanlarından anladığım kadarıyla programın formatı yarışmacıların birbirine laf sokmasından ve aşağılamasından ibaret. Bizim kültürümüzde biri sofraya tabak koydu mu “Eline sağlık” deriz. Bu programda “eline sağlık” diyen yok.

Hele diziler? Her kanalda en az 3 saat süren Türk dizilerinde kadın öldürenler, resmi nikahlı olmayan eşten “boş ol” diyerek boşananlar, mafya güzellemeleri, patlayan silahlar, bol çatışma, intikam, arada aşk meşk, aşırı zenginlerin aşırı tüketimle şişmiş boyalı hayatları, kısa yoldan voliyi vurmak isteyen fakirler falan var.

Eski dizileri düşünüyorum bir de… Süper Baba’yı, Perihan Abla’yı, Bizimkiler’i, Şehnaz Tanyo’yu, Mahalle’nin Muhtarları’nı, Avrupa Yakası’nı, Ferhunde Hanımlar’ı, İkinci Bahar’ı…

Ekran toplumun aynasıysa, vay halimize. Eskiden diziler dostluk, aile bağlarının önemi, karşılıklı saygı ve sevgi, evde, mahallede, iş yerinde topluluk olmanın ne anlama geldiği, yardımlaşma, hayvan ve çevre sevgisi, aidiyet duygusu, birlik olmanın, bir arada olmanın değeri gibi temalar üzerinde yürürdü. Şimdi ise dizilerin süresi uzadı ama içi boşaltıldı.

Başka alternatifi olmayanlar için televizyon ekranları bir nevi hipnoz işlevi görüyor. Oturup öylece dejenere olmuş değerleri normalleştiren dizileri izliyoruz. Sonra da gerçekte olan kötülüklere, olumsuzluklara sesimiz çıkmıyor çünkü bize normal geliyor.

Mesela sokak ortasında bir kadının öldürülmesi, pazarda veya kafede bir çocuğun öldürülmesi, insanların bellerinde silahlarla sokaklarda rahat rahat dolaşması, çatışması falan normal oldu artık. İtiraz bile etmiyoruz.

Bu toplumu uyutan televizyonların artık değişmesi şart. Toplumdaki dejenerasyonla savaşacağına, tam tersi o çarpık ve bozuk anlayışı ekranlara normalmiş gibi taşıyan anlayış değişmeli.

İnsani değerlerimizi bize hatırlatan, toplum olmanın ne anlama........

© 9 Eylül Gazetesi