Toprak... Bir durup düşünün, ne kadar değerli, ne kadar önemli bir hazinedir, toprak. Üzerinde yaşadığımız, toprak. Bize besin veren, toprak. Oksijen kaynağımız ağaçların kök saldığı, toprak. Tüm canlıların yaşam kaynağı, toprak. Toprak olmadan, biz olur muyduk ki?

Tam da bu yüzden insanların toprakla ilişkisi çok kıymetli... Biz toprağa öyle bağlıyız ki, ondan kopunca negatif enerji yükleniriz. O yüzden arada “toprağa bas” derler. Çıplak ayakla toprağa basmak vücuttaki fazla elektronları ve statik elektriği atmamızı sağlar. Böylece stres seviyemiz azalır, vücudumuzdaki iltihaplanma düşer, uyku kalitemiz artar, kan dolaşımımız düzenlenir, bağışıklığımız güçlenir.

Ama maalesef toprakla olan bağımız kopuyor. Doğadan uzaklaştığımız her an bu bağ zedeleniyor.

Doğayı inciten, doğal alanları bozan, O'nu yok sayan ve yok eden her uygulama bizi köklerimizden de uzaklaştırıyor.

Mesela son dönemde yayılımı giderek artan madencilik çalışmaları, peş peşe verilen maden izinleri toprakla aramızı açıyor.

TEMA Vakfı’nın zengin ekosisteme, güçlü tarımsal potansiyele ve kültürel varlıklara sahip 29 şehir için yaptığı araştırma şunu gösteriyor: 29 ilin toplam yüzölçümünün ortalama g’si IV. Grup madenler (altın, kömür, bakır vb.) için ruhsatlandırılmış olarak görünüyor! Ürkütücü bir rakam bu.

Eskiden işler halde bir Çevresel Etki Değerlendirmesi (ÇED) Yönetmeliğimiz vardı. Söz konusu bölgenin doğasına, yöre halkının geçimine, sağlığına zarar verecek projeler bu yönetmeliğe takılırdı.

Eskiden ‘korunan alan’larımız vardı. Ormanlıklar, zeytinlikler, meralar kırmızı çizgimizdi.

Ama şimdi maden taleplerine istisnai izinler çıkabiliyor!

“Kamu yararı” kavramı öyle geniş yorumlanıyor ki, karşısında ne zeytinlik durabiliyor, ne feryat figan eden köylüler...

Hatta bu duruma isyan eden, kendisini hapiste bile bulabiliyor! Akbelen'de zeytinini ve toprağını savunan Esra Işık, 31 Mart'tan bu yana tutuklu.

Evet, madenler de gerekli. Evet, madenlerin ekonomik........

© 9 Eylül Gazetesi