Yeni sözcüğünün Eski Türkçe “yaŋı” dan ya da “yangı”dan evrildiği söylenir. Anlamını açıklamaya gerek yok. Hepimiz için bildik.

Yeni gün, yeni ay, yeni baştan, yeni dalga, yeni akım, yeni giysi, yeni düşünce.

Yeni, yenilik, yeniden. Umudun, beklentinin, geleceğin, değişimin, güzelliğin, heyecanın da adresi.

Peki her yeni, yenilik gerçekten doğru mudur, iyi midir, güzel midir?

Pablo Picasso: “Yeni şeyler yaratmak için öncelikle bir şeyleri yıkmalısınız.” der. Picasso bu sözüyle bir bakıma yaratıcılığın, değişimin yıpranmış, çürümüş biçimini, içeriğini kırmaktan geçtiğini, eski düşünceler, alışkanlıklar yıkılmadan yenisinin kurulamayacağını anlatır.

Veysel Öngören ŞİİR VE YENİLİK (Broy Y.1997) adlı yapıtında ”Yenilik, süreklilik içinde bir dönüşümdür ve süregelenin dönüştürülmesidir.

Bundandır, her yenilik gereksiniminin giderilişi, bu sürekliliğin geçmişindeki bir yeri, kendisine bir çıkış noktası olarak arayıp bulmak gereğine varıyor.”

Mevlana’nın dünü geride bırakıp bugüne, yarına yepyeni bir gözle bakmayı öneren dizelerini de unutmak olanaksız:

Her gün bir yerden göçmek ne iyi
Her gün bir yere konmak ne güzel. Bulanmadan, donmadan akmak, ne hoş!
Dünle beraber gitti cancağzım,
Ne........

© 9 Eylül Gazetesi