Çocukluğumda pilot olmayı düşlerdim, ortaokul sıralarından devlet parasız yıllarına uzanan süreçte, insana, memlekete ve yeryüzüne dair bilinç toplamaya başlamanın da etkisiyle üç meslekten birine ulaşmanın hayallerini kurmaya başladım: gazetecilik, siyasal bilimler ve hukuk. Çınarlı-Halkapınar-Mersinli üçgeninde yaşayan çocukların “kariyer planlamaları” yoktu, onlar yalnızca hayal kurar, düş görürler, ötesinde hayata tutunmaya çalışırlardı. Amacım Kemalettin Tuğcu atmosferinde sızlanmak değildir. Üstelik öyle bir mesleğim oldu ki, düşünü kurduğum mesleklerin hepsi işimin “temel izleklerini” oluşturdu. Yazar, yönetmen, dramaturg ve üç tiyatronun genel sanat yönetmeni olmanın yanında, sanatıma yüklediğim görev, sorumluluk ve işlev kadar hayatın içinde daima eylemli kalmaya çalışmam, her şeyden önce bu üç alana yakın durmamı şart koştu, koşmaktadır. Tiyatro dışında su içinde 40 yıldır sürdürdüğüm köşe yazarlığı ve sayesinde edindiğim gazete ya da basın dünyası, beni alanın içinde tuttu, tutuyor. Oyunlarımı, yazılarımı, kendimce devrimci mücadelemi ve beş başkanla altı dönem yaşadığım yerel yönetim danışmanlığımı bilenler için, işin siyasal yanını anlatmaya gerek yok sanırım. Gelelim hukuka.

Yazarlık hocam Turgut Özakman’ın aynı zamanda hukukçu olduğuyla söze başlayıp, oyunlarımda hukuk ve insan haklarının vaz geçilemez “meselemi” oluşturduğunu anımsatırım. Bu yoğun ilgi ve tercih beni, Halit Çelenk’ten Turgut Kazan’a,........

© 9 Eylül Gazetesi