Geçen haftaki “ülkelerin Kaynak Transferi” başlıklı yazımda, bu transferin nasıl yapıldığını Dünya Bankası eski baş ekonomisti Joseph Stiglitz’in the observer ile yaptığı bir söyleşisi aracılığı ile anlatmış, aşama aşama onun ağzından yazmıştım. Dört aşamada gerçekleştirilen bu kaynak transferi sonucu ülkenin çöküşü ve teslimiyeti ülkemizde de kopya edilerek uygulanmış, sonuçta bu model iflas etmiştir, demiş çözüm önerileri için bu haftaki yazıyı işaret etmiştim.

​Ben ekonomist değilim! haddimi aşmak istemem, ancak radikal tedbirler alınmazsa “dip” yapan ekonomilerin nasıl kurtulabileceğine dönük örneklerden hareketle bu zor kurtuluş yolunu ifade etmek isterim; Çözüm, dünya bankasının dördüncü ve son aşamada dayattığı “ulusallığı red, tam bir açık pazar, kontrolsüzce Dünya Ticaret Örgütünün kurallarına teslimiyet” aşamasında söylediklerinin tam tersinden geçiyor. Yani “ulusal ekonomik politikaları izlemek”ten geçiyor.

​Ulusal ekonomik politikalar izlemek hiç de söylendiği gibi dünyadan kopmak anlamına gelmez. Ulusal politikaların daniskasını ABD ve diğer ülkeler zaten uyguluyor.

​Geçtiğimiz Haziran’da Ekonomi tarihçisi Prof. Nicholas Mulder “Nationalizations Get Another Look” yazısında bu konuya değiniyordu; uzun zamandır........

© 9 Eylül Gazetesi