Yabani buğdayın ehlileştirilmesi ile tarihlenen tarım ekonomisi başlangıcı M.Ö. 8500 – 9000 yıllarına dek gidiyor. Mezopotamya’da ilk kez Şeria vadisinde yetiştirilen buğdaydan günümüz buğdayına gelene dek buğday tarım ekonomisinin temeli olmaya devam ediyor. Hatta eski Mısır’da, mayalı ekmek M.Ö. 2600 yıllarında, o kadar değerli idi, bir süre para yerine bile kullanılmaya başlandı, hatta mumyaların yanına mezar hediyesi olarak konurdu.

Türkler göçebe döneminden yerleşik düzene geçene dek saçta pişirilen, yufka tarzında, dürüm yapılarak tüketilen ekmek türünü bulmuşlardır. Böylece dürüm yapılan yufka, bazlama vb’in dış katmanı kurusa bile, içte kalanlar taze olarak tüketilebiliyordu.

Osmanlı döneminde buğday devlet tekelinde idi, devlete ait ambarlarda muhafaza edilir, gerektiği kadarı tüketime sunulurdu. Bugün de bu otorite denetimi bir anlamda sürüyor. Bilindiği gibi ekmek fiyatları yerel otorite tarafından belirleniyor. Bu uygulamaya “Narh” uygulaması deniyor. Kamu yararı gereği temel gereksinimleri karşılayan mal ve hizmetlere otorite........

© 9 Eylül Gazetesi