“FUTBOL HAYATIN ÖNÜNDE GİDER!”
Yüz dört maçın oynandığı bir Dünya Kupası geride kaldı. Tarihinin en ticari ve politik olanıydı “2026 FİFA World Cup”. Ülkeleri nedeniyle ABD’ye taraftarlar, gazeteciler hatta hakemler giremedi. Somalili hakem Omar Artan gibi! Hele İran’a yapılan muamele. Sadece maç günü Meksika’daki kamptan ABD’ye gelebildi takımları. ABD Başkanı Trump, oyuncusu F.Balog’un cezasını -FIFA Başkanı Infatino’yu arayarak- kaldırttı(!) İlk kez bir futbol maçında hem de Dünya Kupası’nda devre arası yarım saat oldu. Messi'li Arjantin adeta FİFA himayesindeydi. Hele final bitiminde Arjantinli topçuların rezalet görüntüleri unutulmayacaktır uzun süre.
-FİLM SENARYOSU GİBİ-
“Artık futbolda Arjantin dönemi ömrünü tamamlamıştır” diyelim ve kupayı kaldıran İspanyol topçuların her biri film senaryosu gibi ya da romanlara konu olacak yaşam öykülerinden söz edelim bu yazıda. Dünya basını neredeyse her gün spor sayfalarında İspanyol Milli Futbolcuların yaşamlarından kesitlere yer veriyor çünkü…
İspanya’nın en genç oyuncusu (19 yaşında) Lamina Yamal , turnuvanın gözdeleri arasındaydı. Bir zamanlar bebekken Messi ile “küvetli” bir tanıtımda yer alan futbolcu, yıllar sonra rakipti. Göçmen mahallesi Rocafonda’dan 7 yaşında Barcelona alt yapısına katılmış, üstün yeteneğiyle günümüzün ikonu olmuştu Yamal. Ekvador Gineli bir anne ile Fas’tan İspanya’ya göç etmiş mülteci bir ailenin yokluklar içinde büyümüş çocuğuydu. Anne babası boşanınca zor şartlarda günde üç vardiya bakıcılık yapan Babaannesi Fatima büyütmüştü. İşte Yamal; “Annem beni 16 yaşında dünyaya getirdi; asıl baskı budur! Babam eve ekmek getirmek için sokaklardan hurda topluyordu. İşte gerçek baskı budur. Benim yapmam gereken tek şey ise futbol........
