İnsanın pek çok tanımından bence en dikkat çekeni onu “Konuşan canlı” olarak ifade eden tanımdır. Bu tanımın konumuz açısından önemi ise insanın konuşabilme yeteneğinin, birbirleri ile çeşitli düzey ve şekillerde iletişebilen diğer canlı türleri arasında “ iletişim becerisini en üst düzeye taşıyabilme imkanına sahip “ tek canlı türünün insanoğlu olmasıdır.

İnsanoğlu’nun, bu imkana sahip olması, onun her zaman doğru ve düzgün iletişim kurabildiği anlamına gelmez. Sadece bu yeteneğe sahip olduğunu ifade eder.

İletişim, insanlar arası duygu ve düşünce alışverişidir. Hiç kimsenin aynı duygu ve düşüncede olmadığı varsayımından hareketle, iletişimin, insanların birbirlerini “dinlemeye ve anlamaya değer görmeye” ve ”farklılıkların içinde birliktelikleri oluşturabilmeye” yaradığını söylemek mümkündür.

İfade etmeye çalıştığım bu varsayımlardan hareketle, doğru ve düzgün iletişim kurabilmek için başta “dinleme” olmak üzere, iletişime dair birçok unsurun bir araya getirilmesi gereği vardır. Bunlar :

1. İletinin, alıcının dikkatini çekebilecek şekilde kodlanması ve rahatça anlaşılabilecek kadar açık olması,

2. Mesajı veren ile alıcı arasında mesajın özünü oluşturan konuda ortak bilgilerin bulunması,

3. İletinin Alıcının gereksinimine yanıt verecek nitelikte olması ve

4. İletinin, alıcının temel değerleri ve tutumları göz önüne alınarak hazırlanması gibi........

© 9 Eylül Gazetesi