Caydırıcılık prensibi, gerek hukukta suç ve ceza arasındaki denge sözkonusu olduğunda yada uluslararası ilişkilerde ülkelerin karşılıklı gövde gösterisi yaptıkları alanlarda sıkça konuşulan bir prensiptir.

Ülkelerin karşılıklı olarak silahlanmalarının, daha etkin, daha vurucu silahlar geliştirmeye çalışmalarının ve tabii ki bu işe bunca zaman, emek ve hepsinden önemlisi para harcamalarının temel nedeni budur. CAYDIRICILIK.

Bana saldırırsan ben de sana saldırırım. Seninkine eşdeğer silahlarım ve mühimmatım var. Ülkeler bunun bilincinde oldukları zaman uslu uslu oturur birbirlerine saldırmazlar. Savaşlarını ekonomi vb. gibi başka alanlarda sürdürürler. Hatta bu alanlarda bile büyük ölçekli denge bozuklukları sonuçta o ülkeleri savaşa sürükleyebilir.

Toplumda şiddetin yükselmesi de benzer nedenlerden doğar. Tabii ki eğitim, yetişme tarzı, siyasi mücadelenin kalitesi, medya, ekonomik koşullar suç ve suçlunun artmasında rol oynamaktadır ama baş aktör olarak Suç ve ceza ilişkisindeki Caydırıcılık dengesinin bozulması gösterilir.

Yıllar önce ABD’de yapılmış bir araştırmayı okumuştum. Bir grup çocuğa bir kısa film seyrettiriliyor. Filmde odaya giren bir grup insan orada buldukları sopaları ellerine alarak yine odaya önceden konulmuş olan bir bez mankene vurmaya başlıyorlar. Film burada durdurulup çocuklar aynı odaya........

© 9 Eylül Gazetesi