Sen inan, ben inanmam güvenli bölgelerde güvenli olacağına çocukların.

Sen inan, ben inanmam silahlar yapıp silahlar satarak, savaşı değiş-tokuş edip barış getirileceğine dünyaya.

Sen inan, gülümsediğinde bir devlet başkanının güldüreceğine halkını.

Sen inan, ben inanmam asla!

Sen inanmasan da ben inanacağım, öldürmeden de yaşayabileceğine insanın…

Peki, dünya barışı bu dünyaya ait değilse, hiç olamadıysa, kimler arasındaki barışı konuşuyoruz demek gerekiyor belli ki. 

Sonra, sormak “barış” için bugün ne kadar silah alıp sattığımızı…

Kimlerin barışına ev sahipliği yaptık, kimler ayak bastı turkuaz renkli halıya? 

Hava sıcaktı Ankara’da, Maraş’tan kesme dondurma ikram etmeyi unutmamışızdır umarım. 

“Unuttuysak da yollarız” diyor bir vatandaş.

Yok canım, bir uçağa bakar; canları isterse atlar gelirler, dondurmalarını yer, denizimize girer giderler. Çok beğenirlerse kalırlar, belki sahilde bir ev, belki de bir zeytinlik alırlar.

Biz misafiri severiz…

32 NATO ülkesi, her biri de seviyor ki birbirini 23’ü çoktan Avrupa Birliği, 25’i ise Schengen çatısı altında toplanmış. 

Geriye kalanlardan üçü; Amerika Birleşik Devletleri, Kanada ve Birleşik Krallık. Avrupa Birliği için coğrafi olarak müsait değiller ama birlikleri de dostlukları da tartışmaya dahi açılamaz.

Kaldı, Arnavutluk, Karadağ, Kuzey Makedonya ve 18 Şubat 1952’de üye olan biz: bugün NATO’nun dördüncü büyük ordusu.

Arnavutluk, Karadağ, Makedonya dahil, biz hariç, tüm NATO üyesi ülkelerin, hepsinin ama hepsinin vatandaşları Schengen bölgesine vizesiz seyahat edebiliyor. 

Başka bir deyişle; Maraş dondurmasının ayarında olmasa da, bir Arnavutluk vatandaşı dondurma yemeye Roma’ya gidebiliyor, isterse 90 güne kadar kalabiliyor.

Yeşil pasaportu olmayan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı........

© 12punto