2000 - 2004 yılları arasında Şanlıurfa Harran Ümiversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniğinde Öğretim Üyesi, Profesör olarak görev yaptım. O yılların birinde, kış aylarının en soğuk günleriydi. Rahmetli Prof Dr Himmet Karazeybek Hoca, "... yarın, hafta sonu, Siverek Karacadağ'a gidelim. Kayak yapar, gezer geliriz" dedi. Ben de kendisine "Şanlıurfa'da kar mı var, kayak hiç duymadım? diye merakla sordum. "Kayağın alası Karacadağ'da yapılıyor" diyerek benim ilgimi arttırdı. Rahmetli Hocamız gezmeyi çok severdi. Şanlıurfa'ya hayrandı ve özel bir ilgisi vardı. 

Benim araba ile ver elini Karacadağ'a dedik ve 1,5 -2 saatlik yolculuk ile dağın tepesine ulaştık. Yollarda ve tepede kar epey birikmişti. Kayak yerine geldiğimizde ne görelim? Çoğu şalvarlı yaşlısı, genci kayak yapıyorlar. Aralarında kadın varmıydı anımsamıyorum! Öylesine bir görüntü ki, denizlerdeki yelkenliler gibi şalvar yani poturları arkadan rüzgarın etkisi ile geriye doğru uzayan şalvar ağı epey hoş görüntüleri bizlere tebessüm ettirdi. O görüntüleri fotoğraf makinalarımızla kaydetmiştik. Kayak elbiseleri, taytları yoktu ama şalvarlarıyla ver yansın kayak yapıyorlardı. Biz de Hocamız ile kaymıştık. Kayak elbisesi, taytımız var mıydı şimdi anımsamıyorum. Şalvarımız kesin yoktu.

İlahi Ardahan Valimiz, bu anılarımı depreştirdin. Eğer tayt ile değil de şalvarla bisiklete binmiş olsaydınız, bugün koltuğunuzu kaybetmemiş olacaktınız.

Bende bugünlerde moda olan yapay zekaya........

© 12punto