Köşe yazıma, dolayısyla sizleri bir hafta yalnız bıraktım. Hani bir hafta dinleneyim, tatil yapayım dedim. Bana iyi geldi. Sizleri bilemem? Doğduğum yerlere, Pırnaz yaylasına gittim. Eski tarihi adı Pırnaz olan Elmalıyurt, Burdur ili Gölhisar ilçesine bağlı Toros dağlarının arasında şirin bir köy. Yeşilin bol, sularının soğuk olduğu yayla köyü. Coğrafi olarak, Batı Toroslarda. Denizli Çameli, Muğla Fethiye sınırlarıyla sonır komşudur. Öyle güzel, yeşilki insanın gözü gönlü ruhu açılıyor. Buğdaylar hasatta, samanlar balyada, buğdaylar çuvallarda bekliyor, kışı bekliyorlar. Elmalar dallarda, Cevizler güneşle birlikte kışa hazırlanıyor.

Günlük, haftalık kısa uzun bir tatil yapmak, değişiklik, enerji toplamak ne güzel.

Hani bu ekonomik sıkıntı ve darlıkta adım atılacak, tatile gidilecek halimiz var? diyeceksiniz. Biliyorum. Ama yinede, bu zorluklarda çok para harcamadan bir tatil iyi gelir. Sizde uzak yakın, eski yeni bir tanıdığa, dosta gidip bir kaç gün kalmak hem onlara hem de size iyi gelecektir. 

Bende kısa da olsa doğduğum topraklara gitmeye karar verdim. İzmir'den erken yola çıkmaya dedim. Az da olsa hazırlıklardan sonra park yerindeki aracıma gittim. Eh bir kaç valizimi aracın yanına bıraktım. Anahtar elimde. Uzaktan kumandalı anahtara dokunuyorum, dokunuyorum. Ne ses var nede ışık. Kendi kendime "Pil mi eskidi ne oldu?" derken arabaya, anahtara tekrar tekrar baktım. Aynı marka, aynı model ve aynı renk. Bir kaç kez daha........

© 12punto