İnşaat siyasetin sermaye tabanı ve kurtarıcı faaliyet alanı olarak görüldü ve uzun süre hız kesmeden devam ettikten sonra, devlet garantili alt-yapı işleri hariç, şimdilik kısmen yavaşlamış gözükmektedir.

Bir ara ABD’deki mortgage krizine ya da İspanya’da patlak vermiş inşaat krize sürüklenebiliriz diye ürktük. Şimdilik durum dinmiş gibi gözükmekle beraber, özellikle devlet garantili yap-işlet-devret ihaleleri, ya da kamu-özel ortaklıkları ile yürütülen alt-yapı işleri devam etmektedir.

Körfez zenginlerine, hatta şeyhlere yapılması planlanan satışların işin bir kısmını kotaracağı düşünülmüş olabilir. Ortadoğu savaşı belki Ortadoğu ülke zenginlerinin ülkemize gelip, hükümetin bu hayalinin canlanmasına hizmet edebileceği düşünülebilir. Belki de tam tersi akım gelişir, savaş nedeniyle sınırlar kapanır ve gidiş-gelişler sınırlanırsa bu hayal de suya düşebilir. 

İnşaat ilginç bir yatırım alanıdır. Belirli zaman içinde yoğun emek kullanır, birçok sektörde canlanma yaratabilir, bundan da önemli olarak bu alan sanayide olduğu gibi yıllarca çaba ile gerçekleştirilen birikime karşın kısa dönemde rantlar yolu ile servet transferine sebep olarak zengin yaratma tekniği olduğundan hem siyasetçinin hem de müteahhidin iştahını kabartır. Bir ekonomik faaliyet olarak inşaatta da değer yaratılır, ancak yaratılan değerin üzerinde oluşan piyasa fiyatı, kısmen Anadolu’dan aktarılan rantları, kısmen de finans yolu ile gelecek neslin gelirinden yapılan potansiyel refah kaydırmalarını yansıtır.

Bunun anlamı şudur ki, İstanbul ve benzeri gelişmiş bölgelerde oluşturulan rantlar bazı firmalara, şahıslara, hatta kente ya da bölgeye  zenginlik sağlayabilir, fakat rant boyutuyla yaratılan bu zenginlik ülke çapında net zenginleşme olmayıp, Anadolu’nun ekonomik olarak çökmesi veya geriletilmesi pahasına gerçekleştirilmiş olur.

Diğer bir deyişle, inşaat faaliyeti yapanı,........

© 12punto