Ortaokul çağındaki çocukların şiddetle bu kadar erken tanıştığı, uyuşturucu kullanım yaşının 12’lere kadar indiği, öğretmenin sözünün ağırlığını kaybettiği bir dönem yaşıyoruz.  Aileler çocuklarına söz geçiremiyor. Okul, disiplin ve anlam üreten bir alan olmaktan uzaklaşıyor. 

Bu tabloyu sadece “zamane gençleri” diye açıklamak kolaycılık olur. “Her şeyin başı eğitim”sözü belki çok klasik bir laf olarak gelecek ama gerçeğin ta kendisi…

Şanlıurfa ve Kahramanmaraş’taki okul katliamlarının tarihi de ilginç. 17 Nisan, Türkiye’nin Aydınlanma Devrimlerinin ana taşıyıcı kolanlarından biri olan Köy Enstitülerinin kuruluş yıl dönümü.  17 Nisan 1940’da kurulan Köy Enstitüleri, sadece bir okul değil; üretimin, sanatın ve kırsal kesimde yaşayan nüfusun, cumhuriyet değerleri ile tanışması, özgür bireylere dönüşmesinin merkeziydi. Önce tek parti döneminde CHP içinde yer alan toprak ağları, tüccar kesimi, din adamları, asker ve sivil bürokrasi ile yıpratma başladı, 1950’de Demokrat Partinin iktidara gelmesi ile yıpratma kampanyası ağırlaştırıldı ve 1954 yılında da kapatıldı. 

O gün o ışığı söndürenler, bugünkü karanlığın temelini attılar. Köy Enstitülerinin kapatılması, bugün yaşadığımız birçok yapısal sorunun temel nedenlerinden biri olarak görülebilir. 

O günden bu yana uygulanan politikalarla eğitim sistemi, nitelikli birey yetiştirmekten uzaklaştırıldı. 1980 darbesi ile müfredat Türk İslam Sentezi temeline dayandırıldı. Son yıllarda da Türk İslam Sentezi de hükmünü kaybetti. Bilimi yok sayan, eleştirel düşünceyi zayıflatan, hurafelere dayalı bir model güç kazandı.

Akıldan, bilimden, analitik düşünceden uzaklaşıp hurafelere önem veren bir eğitim sistemi, aynı zamandatoplumsal sermayeyi eriten devasa bir maliyettir, başka bir ifade ile kuşak kaybıdır, yıkımdır. Bir ülkenin geleceğinin yok edilmesidir. 

Gençlerin, hayalleri çalındı. Genç nüfusun yüzde 30’a yakını ne........

© 12punto