İnsanlık uzun zamandır güvenliği yanlış yerde arıyor. Daha yüksek duvarlar inşa ediyor, daha güçlü ordular kuruyor, daha akıllı kameralar geliştiriyor, şehirleri sensörlerle donatıyor, sınırları dijital sistemlerle çeviriyor, yapay zekâyı güvenlik süreçlerinin merkezine yerleştiriyor. Tehlikeyi ne kadar erken görürse, o kadar güvende olacağımıza inanıyor.

Ama tam da bunu yaptığımız dönemde başka bir şey oldu. Gelecek, hiç olmadığı kadar belirsiz hâle geldi.

Bugün insanlık tarihinin en gelişmiş teknolojilerine sahip; fakat aynı zamanda tarihinin en kırılgan sistemleri üzerinde yaşıyor. Hiç bu kadar bağlantılı olmadık, ama hiçbir dönemde tek bir aksaklığın bu kadar geniş sonuçlar doğurduğuna da tanıklık etmedik. Bir virüs küresel ekonomiyi durdurdu. Süveyş Kanalı'nda karaya oturan tek bir gemi dünya ticaretinin ritmini değiştirdi. Binlerce kilometre ötede başlayan bir savaş, mutfaktaki ekmeğin fiyatını etkiledi. Basit görünen bir yazılım güncellemesi, hava yollarını, bankaları ve hastaneleri aynı gün içinde aksattı.

İlk bakışta bunların birbirleriyle ilgisi yokmuş gibi görünüyor. Oysa hepsi aynı gerçeği anlatıyor.

İnsanlık tarihinde ilk kez ilerleme ile kırılganlık aynı anda büyüyor.

Teknoloji geliştikçe bağlantılar artıyor; bağlantılar arttıkça bağımlılıklar derinleşiyor; bağımlılıklar derinleştikçe de belirsizlik hayatın merkezine yerleşiyor. Dün bize güven veren sistemler, bugün aynı zamanda en büyük kırılganlıklarımızı üretiyor. İşte çağımızın en temel paradoksu da burada.

Belki de sorun, dünyanın daha tehlikeli olması değil. Belki de sorun, güvenliği hâlâ tehlikenin yokluğu olarak tanımlıyor olmamız.

Oysa içinde yaşadığımız çağın belirleyici özelliği tehlike değil, belirsizliktir. Tehlike çoğu zaman görünürdür; belirsizlik ise sessiz ilerler. Tehlikeye karşı plan yapabilirsiniz. Belirsizlik ise çoğu zaman planın kendisini geçersiz........

© 12punto