Arkası Yarın Öyküsü-2
Birinci bölümü arşivden okuyabilirsiniz.
***
KORKMA BEN SENİ SEVMEM…
Zaten gündüzün hiç hükmü yoktur onun için.
Bu zalim dünyayı görmemek en iyisidir gündüz gözüyle.
Cigarasını yaktı.
Manra’yı araması gerektiğini anımsadı. Babuşkayı.
Onun yerine, anlattıklarını anımsamak işine geldi. Şöyle demişti: “Bir stadyuma çıkacağım. Tribünlerde tüm yaşamımda var olan, rol alan herkes olacak. Onlara yumruk havaya yapacağım. Nasıl fantezi?”
Sanrı, gülmüştü. Sesini çıkarmadan. Aklından, gölgemi gönderirdim oraya diye geçirmişti.
Sanrı, kızı odada bırakıp sokağa çıktı. Masum değilim, dedi, şarkıdaki gibi. Zaten masum olmam beklenemez, masum değilken bir şey…
“I’m a virgin” yazılı tişört giymiş bir adam geçti yanından. Türkçesini giyip dolaşamayacağını düşündü adamın. Salak diye güldü.
Kız, odada uyandı. Telefon çaldı, aynı anda. Arayan, Sanrı’nın baskı işlerinde çalışan annesi Piresya’ydı. “Nerde o?” diye sordu anne.
Telefonu bir şey söylemeden masaya bıraktı kız. Tuvalete girdi.
Sanrı eve döndüğünde kız divanda uyanır gibi oldu bir an. Gözünü açtı. “Nerdeydin? Saat kaç?” gibi sorular sordu.
Sorduğu soruları yanıtsız bıraktı orda, sabah ayazında teker teker donup toprağa çakılmalarını izledi.
Gözlerini kapattı, sonra kapalıyken bir kere daha kapattı zihninde.
Bir titreme. Ne telefon çalsın ne de hava güzel olsun.
Hiçbir şey kulağıma hoş gelmiyor dedi içinden. Bu, kulağına oldukça iyi geldi.
Gerçek- çekgit- gitgel- gelbak- bakkal-kaltak- takdirdirsek- seks’en- sensin bebeğim. (Yazdığı bir şey olabilir bu? Aşka dair falan.)
........