Türkiye’de sürekli öne çıkarılan ve parlatılan isimlere dikkatle bakın.

Siyasette, iş dünyasında, bürokraside, akademide, sanatta, futbolda ve gastronomide çoğu zaman aynı çevrelerin belirlediği kişiler görünür hâle geliyor. Medyayla iyi ilişkiler kuran, televizyonlara kolayca çıkan; hükümete, büyük şirketlere veya etkili bürokratlara erişebilen isimler daha hızlı yükseliyor.

Ardından unvanlar dağıtılıyor:

“Yılın iş insanı”, “yılın bürokratı”, “yılın profesörü”, “yılın sanatçısı”, “yılın şefi”…

Elbette bunları gerçekten hak edenler var. Her ödülü ve görünür kişiyi değersiz saymak haksızlık olur. Yine de sormalıyız: Kim seçiyor? Hangi ölçütlerle? Jüri bağımsız mı, üyeleri işin erbabı mı? Türkiye’nin tamamına mı bakılıyor, yoksa birbirini tanıyan dar bir çevrede mi karar veriliyor?

Çoğu zaman geniş bir yetenek havuzu taranmıyor; dar sahada top koşturuluyor. Aynı kişiler birbirlerini toplantılara çağırıyor, televizyona çıkarıyor, ödüllendiriyor ve haklarında övgü yazıları yayımlıyor. Bir süre sonra görünür olmak değerli olmakla, tanınmak üretmekle karıştırılıyor.

“Yılın iş insanı” ne üretmiş, ne kadar ihracat ve nitelikli istihdam yaratmıştır? Yoksa ucuz kredi, kamu ihalesi ve imar rantıyla mı büyümüştür?

“Yılın profesörü” bilime hangi özgün katkıyı yapmıştır? Araştırmaları ve yetiştirdiği öğrenciler mi, yoksa ekranlardaki görünürlüğü mü değerlendirilmiştir?

“Yılın bürokratı”........

© 10 Haber