Mike’ı Lipsi’de tanımayan yok.

Türkiye kıyılarından kuş uçuşu yaklaşık 20 kilometre uzakta yaşayan bu sıra dışı adam, sanki dünyanın gürültüsünden birkaç yüzyıl ötede kendi bağımsız ülkesini kurmuş.

Onu ilk gördüğünüzde yüzündeki derin çizgilerden önce gülüşünü fark ediyorsunuz. Öylesine içten, aydınlık ve çocuksu gülüyor ki insan ister istemez ona eşlik ediyor. O gülüşte yaşanmış yılların bilgeliği, hayata hâlâ şaşırabilen bir çocuğun neşesi ve dünyayı gereğinden fazla ciddiye alanlara karşı sessiz bir itiraz var.

Mike’ın resmî bir unvanı yok. Bir din adamı, siyasetçi, akademisyen veya kişisel gelişim uzmanı değil. Takipçi toplamıyor, kürsüye çıkmıyor, vaaz vermiyor. Fakat onunla biraz konuşunca karşınızda hayatı kendi deneyimleriyle damıtmış, bağımsız düşünmeyi öğrenmiş ve ruhunu başkalarının iktidarına teslim etmemiş gerçek bir guru bulunduğunu hissediyorsunuz.

Bütün İnançları Aynı Bahçede Buluşturmuş

Mike, dinleri birbirinden ayırmak yerine onların özündeki ortak ruhu arıyor.

Hristiyanlık, İslam, Musevilik ve Budizm… Bahçesinde hepsine yer açmış. Küçük tapınaklar, ibadet köşeleri ve semboller yapmış. Birini diğerinden üstün tutmuyor; inançları yarıştırmıyor. Onları merhamette, iyilikte, huzurda ve insan sevgisinde buluşturuyor.

Onun dünyasında Tanrı’ya ulaşmanın tek bir yolu yok. İnsanların yüzyıllardır farklı isimlerle aradıkları hakikatin özünde aynı olduğuna inanıyor. İbadethaneleri birbirinden ayıran duvarlardan çok, insanları birleştiren ortak ahlaka önem veriyor.

Mike’ın bahçesi bu nedenle yalnızca fiziksel bir mekân değil. İnsanlığın birbirini dışlamadan yaşayabileceği küçük bir dünya modeli gibi.

“Bana Ne Hepsinden”

© 10 Haber