Türkiye artık eski siyasi ezberlerle okunabilecek bir ülke değil.

Bir zamanlar sağ-sol, laik-antilaik, merkez-çevre gibi klasik tanımlar birçok şeyi açıklamaya yetiyordu. Bugün ise tablo çok daha karmaşık. Güvenlik kaygıları, göç baskısı, ekonomik kırılganlık, devlet kapasitesi, demografik değişim, dijital çağın yarattığı kimlik aşınması ve küresel jeopolitik türbülans aynı anda toplum psikolojisini şekillendiriyor.

Dünya değişiyor. Amerika Birleşik Devletleri’nden Fransa’ya, Almanya’dan İtalya’ya kadar birçok ülkede seçmen davranışı artık yalnızca ekonomik reflekslerden ibaret değil. İnsanlar refah kadar güvenlik, özgürlük kadar düzen, büyüme ve teknoloji kadar aidiyet de arıyor.

Türkiye gibi aynı anda Orta Doğu, Karadeniz, Kafkasya, Balkanlar ve Doğu Akdeniz’in kesişim noktasında bulunan bir ülkenin bu dönüşümden etkilenmemesi zaten düşünülemez.

İşte Ümit Özdağ ve Zafer Partisi olgusunu bu geniş jeopolitik ve toplumsal bağlam içinde okumak gerekiyor.

Kolay Etiketlenen Ama Kolay Yok Sayılamayan Bir İsim

Ümit Özdağ, Türk siyasetinde belki de en hızlı etiketlenen figürlerden biri oldu. Özellikle göç ve sığınmacı meselesindeki sert çıkışları nedeniyle “aşırı milliyetçi”, “sert güvenlikçi”, hatta kimi çevrelerce “ırkçı” suçlamalarıyla karşı karşıya kaldı.

Elbette kullandığı dilin zaman zaman sertleştiği, toplumsal gerilimi artırabildiği ve kutuplaştırıcı bulunduğu inkâr edilemez. Özellikle göç gibi son derece hassas bir konuda kullanılan dil toplum psikolojisini doğrudan etkiliyor.

Ancak modern siyasette önemli olan yalnızca bir siyasetçinin nasıl etiketlendiği değil, neden halkta — özellikle gençler arasında — karşılık bulduğudur.

Özdağ’ın yükselişi, Türkiye’de uzun süredir biriken güvenlik, sınır kontrolü, devlet kapasitesi, milli kimlik ve demografik kaygıların siyasal zeminde görünür hale gelmesinin sonucu olarak okunmalı.

ASAM Yıllarından Gelen Stratejik Birikim

Ben Ümit Özdağ’ı bugün televizyon ekranlarında görünen siyasi figür kimliğinden çok önce, Avrasya Stratejik Araştırmalar Merkezi döneminden tanıyorum.

O yıllarda Türkiye’de stratejik düşünce kuruluşları bugünkü kadar yaygın değildi. Özdağ özellikle güvenlik, jeopolitik, Türk dünyası, göç, istihbarat ve bölgesel riskler üzerine çalışan ve düşünce dünyasına önemli katkılarda bulunan az sayıdaki isimden biriydi.

Çalışkanlığı, detaylara hâkimiyeti ve disiplinli araştırma yaklaşımı dikkat çekiyordu. Devlet ile de güçlü bağları olduğu izlenimini veriyordu.

Bu yazıyı hazırlarken de kendisiyle kısa görüş alışverişimiz oldu; bazı değerlendirmelerini ve özellikle “Anadolu Kalesi” yaklaşımına dair düşüncelerini doğrudan kendisinden öğrenme fırsatı buldum.

Aynı fikirde olabilirsiniz ya da olmayabilirsiniz. Seversiniz sevmezsiniz. Ancak Türkiye’de birçok siyasetçinin aksine: okuyan, araştıran, veri kullanan, dünya dinamiklerini iyi okuyan, stratejik perspektif üretmeye çalışan bir isim olduğu inkâr edilemez.

Bugün Avrupa’da ana akım haline gelen düzensiz göç, demografik baskı ve sınır güvenliği tartışmalarını yıllar önce ilk gündeme taşıyan isimlerden biri olduğu da bir gerçek.

Babadan Gelen Devlet Refleksi

Ümit Özdağ’ın siyasi reflekslerini anlamak için........

© 10 Haber