İnsan bazen kendi adı üzerine düşünmeyi erteliyor.

Çocukken sadece size seslenmek için kullanılan sıradan bir kelime gibi geliyor. Yıllar geçiyor… Sonra bir gün fark ediyorsunuz ki taşıdığınız isim aslında sizden çok daha eski, çok daha büyük ve çok daha derin bir hikâyenin parçası.

Benim adım Mehmet.

Türkiye’de milyonlarca insanın taşıdığı bu isim, ilk bakışta sıradan görünebilir. Oysa içinde; dinlerin, imparatorlukların, göç yollarının, dillerin ve medeniyetlerin izleri saklıdır.

Bir isim düşünün…

Anadolu’da Mehmet,
Arap coğrafyasında Mohammed, Mohamed ya da Muhammad,
Balkanlar’da Mehmed,
Arnavutluk’ta Memed,
Çin’deki Uygur Türkleri arasında ise “Memedi.”

İsim değişiyor, aksan değişiyor, alfabe değişiyor ama kök aynı kalıyor.

Bir İsmin Sessiz Gücü

Arapça’da Muhammad ismi “övülmüş”, “övgüye layık”, “seçilmiş kişi” anlamına geliyor.

Aynı kökten Ahmed, Mahmud, Hamid gibi isimler de türemiş.

Osmanlı halk dili ise “Muhammed”i kendi ses estetiğine göre dönüştürmüş:
Önce “Mehemmed”, sonra “Mehmet.”

Aslında bu bile başlı başına kültürel bir hikâye.

Çünkü isimler sadece tercüme edilmez; yaşadıkları toplumun ruhuna göre yeniden şekillenirler.

İlginç olan şu ki, benzer kökler başka kadim dillerde de karşımıza çıkıyor.

Süryanice’de “Mehmeto” ve “Mahmuda”, “övülmüş” ve “kutsanmış” anlamları taşıyor.

İbranice’de “Mahmad”, “değerli”, “arzu edilen”, “sevilen” demek.

Bu benzerlikler tesadüf........

© 10 Haber