İnsan mı Daha Vahşi, Hayvan mı? Medeniyetin Büyük Çelişkisi
Bazen kendime soruyorum: Bütün bu kavgalar ne için?
Neden kardeş kardeşin, dost dostun, meslektaş meslektaşın kuyusunu kazar? Neden başarılı bir insan başkasının yükselişinden rahatsız olur? Neden devletler milyonlarca insanın hayatına mal olacak savaşlara girişir?
Sonunda hepimiz bu dünyadan ayrılacağız. Makamlarımız, servetimiz, unvanlarımız, kazandığımız mücadeleler geride kalacak.
Öyleyse neden birbirimizin hayatını güzelleştirmek yerine zorlaştırıyoruz?
Kırk yılı aşkın diplomasi, uluslararası kuruluşlar ve iş dünyası deneyimim boyunca bu sorunun farklı biçimleriyle karşılaştım. Pekin’de devlet gücünün sınırlarını, Paris’te küresel çıkar çatışmalarını, Londra’da uluslararası şirketlerin rekabetini gördüm.
Coğrafyalar değişiyor. İnsan davranışlarının temel zaafları ise şaşırtıcı ölçüde benzer kalıyor.
Doğanın bize anlattıkları
Hayvanlar dünyasına baktığımızda rekabet kadar işbirliği de görüyoruz.
Kurtlar birlikte avlanıyor, yavrularını koruyor. Filler güçlü sosyal bağlar kuruyor, zor durumdaki sürü üyelerine yardım edebiliyor. Bonobolar gerilimleri sosyal yakınlıkla yatıştırabiliyor.
Ama doğayı romantikleştirmeyelim. Şempanzeler rakip gruplara ölümcül saldırılar düzenliyor. Aslanlar başka erkeklerin yavrularını öldürebiliyor. Karıncalar arasında bile örgütlü çatışmalar yaşanıyor.
Şiddet yalnızca insana özgü değil.
Farkımız, saldırganlığın varlığından çok onu örgütleme, gerekçelendirme ve büyütme kapasitemizde.
Bir aslan avını öldürür. İnsan ise hiç tanımadığı milyonlarca insanı tehdit olarak tanımlayabilir, onları yok edebilecek silahlar geliştirip buna güvenlik stratejisi........
