İrem Hanım merhaba,
48 yaşındayım, 22 yıllık evliyim. İki çocuğumuz var, ikisi de üniversitede. Eşimle yıllardır kötü geçinmiyoruz ama artık ona aşık olmadığımı düşünüyorum. Birlikte yemek yiyoruz, seyahat ediyoruz, arkadaşlarımızla görüşüyoruz. Dışarıdan bakıldığında gayet mutlu bir çiftiz. Ama ben kendimi uzun zamandır evli değil de çok konforlu bir otelde yaşıyormuş gibi hissediyorum. Eşim başarılı bir iş insanı. Güzel bir evimiz, yazlığımız, rahat bir hayatımız var. Ben de çalışıyorum ama onun kazandığının yanında benim maaşım oldukça mütevazı kalıyor. Bazen boşanıp tek başıma yaşamanın hayalini kuruyorum. Sonra o hayatın maddi hesabını yapınca korkuyorum. Alıştığım her şeyden vazgeçebilecek miyim? Geçen gün bir arkadaşıma bunları anlattım. Bana ‘Sen kocanı değil, parasını seviyorsun’ dedi. Çok kırıldım ama acaba haklı mı diye de düşündüm. Sırf hayat standardımı kaybetmemek için evli kalmak beni kötü bir kadın mı yapar?

Değerli Okurum,
Önce arkadaşının hükmünü biraz ağır bulduğumu söyleyeyim. Yirmi iki yıllık bir evliliği tek cümlede banka hesabına indirgemek kolay ama pek adil değil. Çünkü evlilik sadece aşk değildir. Birlikte kurulan hayat, alışkanlıklar, ekonomik güvence, ortak geçmiş ve gelecek planları da vardır. İnsan boşanmayı düşündüğünde yalnızca eşinden değil, bütün bunlardan ayrılma ihtimalini de düşünür.

Beni düşündüren başka bir şey var. Eşine artık aşık olmadığını söylüyorsun ama onunla neden mutsuz olduğunu pek anlatmıyorsun. Sadece eskisi gibi........

© 10 Haber