“Kavuşamazsın, aşk olur!” sözü doğru mu? Gelin ‘Takıntılı aşk tutulması’nı konuşalım
British Vogue’da 9 Ekim’de yayımlanan Daisy Jones ve Emma Specter imzalı yazının başlığı What Is Limerence, And Why Should We Be Wary Of It? Türkçesiyle: Takıntılı aşk tutulması nedir ve neden buna karşı dikkatli olmalıyız?
Kavram yeni değil. Psikolog Dorothy Tennov tarafından 1970’lerde ortaya atılmış, 1979’da yayımladığı Love and Limerence kitabıyla yaygınlaşmış. Ama sosyal medya sayesinde yeniden moda oldu.
Çünkü artık birine kafayı takmak için onunla aynı ortamda bulunmanız bile gerekmiyor. Instagram hesabı, WhatsApp son görülmesi ve birkaç eski fotoğraf yeterli olabiliyor.
Eskiden karşılıksız aşık olduğunuz adamı görmek için mahallesinden geçerdiniz. Şimdi evden çıkmadan bütün hayatını takip edebiliyorsunuz. Teknoloji romantik takıntıya oldukça konforlu çalışma koşulları sağladı.
Önce önemli bir ayrım yapalım. Birine yeni aşık olduğunuzda sürekli onu düşünmeniz, mesajını beklemeniz, gördüğünüzde heyecanlanmanız son derece olağan. Hatta aşkın başlangıcındaki o hafif akıl kaybı olmasa romantik komedilerin yarısını çekemezdik.
Takıntılı durumda ise mesele yalnızca çok hoşlanmak değil. Karşı tarafın sizin hakkınızda ne hissettiğine ilişkin belirsizlik düşüncelerinizin merkezine yerleşiyor. Küçük bir ilgi işareti sizi inanılmaz mutlu ederken cevaplanmayan bir mesaj bütün gününüzü mahvedebiliyor.
Karşınızdaki insanı tanımaktan çok, onun sizi isteyip istemediğini anlamaya çalışıyorsunuz. Ve işin en tuhaf tarafı, bazen o belirsizlik ortadan kalktığında heyecan da azalabiliyor.
Düşünsenize, bir adam size düzenli yazıyor, buluşmak istiyor, ne hissettiğini açıkça söylüyor, hayatında size yer açıyor. Gayet iyi bir sevgili adayı. Ama siz üç günde bir ortaya çıkan, bir gün çok ilgili davranıp ertesi gün kaybolan diğer adamı düşünmekten kendinizi alamıyorsunuz. Çünkü onunla ilgili çözülmesi gereken bir bilmece var.
Belki de bazen insanı aşık olduğuna inandıran şey, karşısındaki kişinin ne kadar harika olduğu değil, onu bir türlü elde edememesi.
Temmuz 2026’da Acta Psychologica dergisinde yayımlanan bir araştırma, bu konuyu oldukça kapsamlı biçimde incelemiş. Sonuçlar gerçekten dikkat çekici. Takıntılı tutulma dönemlerinin ortalama iki yıl sürebildiği ve insanların hayatları boyunca yaklaşık beş benzer dönem bildirdiği görülmüş.
Katılımcılarda güvensiz bağlanma, olumsuz çocukluk deneyimleri ve tekrarlayıcı düşünce örüntüleriyle de ilişkiler bulunmuş.
Ama benim en çok dikkatimi çeken araştırmanın ikinci bölümü oldu. Araştırmacılar 51 kişiyi yedi gün boyunca izleyerek düşüncelerinin gün içinde nasıl değiştiğini incelemişler. Sonuçta bu kişilerin uyanık oldukları zamanın yaklaşık yüzde 50’sinde romantik olarak........
