Yaz bitti, bitecek.

Evet hava hâlâ sıcak. Denize girenler var. Tatil bavulunu henüz açmamış olanlar da…

Ama Eylül geldiğinde hepimizin içinde bir şey değişiyor.

Sabahları trafik biraz daha erken başlıyor. Kahveciler yeniden doluyor. Telefonlar daha sık çalıyor. Ajandalar, bir süreliğine unuttuğumuz o tanıdık yoğunluğuna yeniden kavuşuyor.

Çocuklar okula hazırlanıyor. Gençler yeni bir döneme giriyor.

Biz yetişkinler de kendi “yeni dönemimize” başlıyoruz.

O yüzden ben Eylül’ü hiçbir zaman sadece “okula dönüş” olarak görmüyorum. Benim için Eylül, hayata dönüş.

Yazın güzel bir tarafı var. Hayatı biraz gevşetiyor. Her şey acil olmaktan çıkıyor. Bazı mailler bekleyebiliyor. Bazı kararlar ertelenebiliyor.

“İzinden dönünce bakarız” ya da “Eylül gelsin, başlarız” diyebiliyoruz. Hatta bazen hiçbir şey yapmamayı bile kendimize hak görüyoruz.

Ama yazın rehaveti uzadıkça, insanın fark etmediği başka bir şey oluyor. Zaman akıp gidiyor. Sonra bir sabah takvime bakıyorsunuz.

Dört ayda çok şey değişebilir

Ve 2026’nın bitmesine dört ay kaldığını fark ediyorsunuz. Sadece dört ay.

İlk duyduğunuzda çok kısa. Ama biraz düşününce, aslında hiç de az değil.

Dört ayda çok şey değişebilir. Bir........

© 10 Haber