Ukrayna’nın uyguladığı strateji, Rusya’yı ciddi bir akaryakıt ve gaz kıtlığıyla karşı karşıya bıraktı. Bu durum Rus yetkililer tarafından her ne kadar “kontrol altında” olarak nitelendirilse de pek de kolay olmayan bir tabloyu gözler önüne seriyor. Üstelik Ukrayna’nın, Rusya’nın savaş faaliyetlerini sürdürebilmesi için hayati önem taşıyan tesislere yönelik dron saldırılarını yoğunlaştırması, tedarik krizinin önümüzdeki haftalarda daha da derinleşeceğine işaret ediyor. RFE/RL’nin verilerine göre, Rusya’nın 83 federal bölgesinden ve idari biriminden en az 55’inde ciddi akaryakıt kıtlığı yaşandığı bildiriliyor.

1 Temmuz’da, Ukrayna dronları Ufa’daki bir petrol rafinerisinde ağır hasara yol açtı. Ukrayna Devlet Başkanı Volodimir Zelenski, bu tür nokta atışı saldırılar nedeniyle Mayıs ayı itibarıyla Rusya’nın “birincil petrol arıtma kapasitesinin” yaklaşık @’ının devre dışı kaldığını belirtti. Enerji uzmanı Craig Kennedy ise bu harekâtın artık strateji değiştirdiğini vurguluyor: Saldırılar, belirli bölgelerdeki yerel halkı ve askeri lojistik ağları doğrudan felç etmek amacıyla, daha küçük ölçekli yerel dağıtım ağlarını hedef almaya başladı.

Rusya’daki akaryakıt krizi; benzin istasyonlarında uzayıp giden kuyruklar, kotalı yakıt dağıtımı uygulamaları ve en önemlisi, Moskova’nın bu kıtlığı ikame edebilmek için yakın zamanda Hindistan’dan deniz yoluyla benzin ithal etmek zorunda kalmasıyla kendini giderek daha net gösteriyor.

Ukrayna’nın Rus petrol rafinerilerine yönelik amansız dron saldırıları ve uzun menzilli darbeleri, aslında çok daha geniş bir stratejik eksen değişiminin parçasıdır.

Enerji, savaş tarihi boyunca her zaman bir ağırlık merkezi (center of gravity) olmuştur; bugün değişen tek şey, bu merkeze saldırmanın maliyetidir. Hassas güdümlü dronlar ve otonom saldırı teknolojileri, askeri zorlama gücünü adeta “demokratikleştirerek” devletlerin düşmanlarına devasa maliyetler ödetmesini sağladı; oysa bu kapasite bir zamanlar yalnızca büyük güçlerin tekelindeydi.

İkinci Dünya........

© 10 Haber