İtaatin Estetiği
Konfor, insanı kötü yapmaz belki; ama bazı şeyler karşısında sessiz kalmayı arttırır.
O sessizlik de zamanla, fark etmeden, ahlâkın yerini almaya başlar.
Çünkü bir haksızlığa her seferinde biraz daha az itiraz edince, sonunda itiraz etmek tuhaf, hatta gereksiz görünür. İnsan alışır. Alışmak da en etkili eğitim biçimidir.
Bu yüzden bugün birçok şey alışa alışa “normal” gelebiliyor. Eskiden itaat, baskı ve korkuyla anılırdı.
Şimdi daha yumuşak kelimelerle dolaşımda: Uyum, esneklik, olgunluk…
Kimse kimseye açıkça “boyun eğ” demiyor tabiî; sadece “durumu doğru oku” deniyor. Yüksek sesle itiraz etmekse........
