Bruno’nun Eli
Bisiklet Hırsızları filminin sonunda Antonio, sabah bir sosyal konut bloğundaki işçi evinden çıktığında sahip olduğu tek şeyi de kaybetmiştir: Umudunu.
Gün boyunca oğluyla birlikte Roma sokaklarında çalınan bisikletini arar.
Çünkü o bisiklet yalnızca bir ulaşım aracı değildir; ekmektir, iştir, onun yoksulluğa dayanabilme umududur.
Her kapıyı çalar, her kalabalığın içine girer, her ihtimali dener.
Bulamaz.
Sonunda çaresizlik, onun gibi insanın hiç yapmak istemeyeceği bir şeye iter.
O da başkasının bisikletini çalmaya kalkışır.
Yakalanır.
Kalabalığın içinde küçülür. Bruno, çileli hayatlarının ve haksızlıkların sessiz tanığı olarak babasının yanında durur.
Film, iki kişinin maçtan........
