Yazının əvvəli burada

Qonaqların təəssüratları

İnsanlarımızın qonaqpərvərliyi çox xoşlarına gəlmişdi. Xüsusən regionlarımızda, rayonlarımızda çox xoş münasibət görmüşdülər. Sonradan mənə danışdılar ki, bəzən onları çaya, yeməyə dəvət edənlər də olurdu. Bu isə onların alışmadıqları bir yanaşma, qonaqpərvərlikdir.

Amma insanlarımızın üzündə, demək olar ki, gülüş görmədiklərini dedilər. İstədim “Bəli, uca dağların başından qar ərimədiyi kimi, bəzi insanlarımızın da üzündən kədər çəkilmir. Gecə günəş görünmədiyi kimi, bəzi insanlarımızın üzündə də günəş görünmür”, — deyə poetik cavab verim. Bir söz demədim. Öz-özümə düşündüm ki, insanların qayğıları çoxdur, necə gülsünlər. Dükan-bazarlarda, supermarketlərdə belə bir çox halda satıcıların qaşqabaqlı olmalarını, hətta salamlarını belə almadıqlarını........

© Ədalət