“Rəmiş” povesti üzərinə bir neçə cümlə

Kitabın təqdimat mərasimində, o boyda adamın içində səhnədən lap arxa oturacağa – mənə səslənir:

– Şərif Ağayar, oxumusanmı kitabımı? Mən sənin bütün kitablarını oxumuşam! 

Deyə bilmirəm ki, Aqil müəllim, əvvəla, sizi çox istəyirəm, adam çox istədiyi adamın yazılarını da çox istəyir, ikincisi, kitab mənim işlədiyim nəşriyyatda çıxıb, üçüncüsü, nəşriyyatdan əvvəl “Ədalət” qəzetində hissə-hissə yayımlanırdı, hamısını ardıcıl izləyə bilməsəm də, müəyyən hissələri ilə tanış idim, dördüncüsü, həddim nədir oxumayam, bir gün yaxamdan tutub bax beləcə soruşacağını bilirdim!

Deyə bilmirəm. Deputat adamdır. Biri düz başa düşər, o biri əyri. Pis zəmanədə yaşayırıq. Heç nədən ötrü o buna yaltaqlanır, bu onu tərifləyir, o buna-bu ona qarşılıqlı mədhiyyələr yazır. 

Mən Aqil müəllimlə münasibətimi zamanın çirkaba batmış şübhələrindən qorumaq istəyirəm. 

“Panorama” qəzetində işə başladığım vaxtlar (1998) mərhum “Azərbaycan” nəşriyyatının altıncı mərtəbəsində “Ədalət” qəzeti ilə yanaşı otururduq. Dəhlizin o başında Aqil müəllimin ağ aynabəndli kabineti vardı. Mən o kabinetin ağzında onlarla, yüzlərlərlə, minlərlə əlacsız kənd adamı, rayon adamı, şəhər adamı görürdüm. Onda hələ Aqil Abbas millət vəkili deyildi, sadəcə millətin vəkili idi. 

Bizdə millətin vəkili olmaq, millət vəkili olmaqdan qat-qat çətindir.

O illərdə xeyli cavan olsam da düşünürdüm: Aqil Abbas bu qədər insanın problemini necə həll edir? Ümumiyyətlə, həll edirmi? Axı adətən kütləvi xeyirxahlığın arxasında mütləq bir yalan, bir yanlış, bir kələk gizlənir.   

Cavabım öz-özünə gəlirdi: əksəriyyəti yurd-yuvasını itirmiş bu köhnə kepkalı, əyri ayaqqabılı, nimdaş kostyumlu adamlar konkret problemlərdən ötrü gəlirlər, əgər işləri düzəlməsə, bir daha gəlməzlər, ağ aynabəndli otağın qarşısındakı qələbəlik azalmırsa, demək, işin içində səmimiyyət daha çoxdur. 

Onu da deyim, ürəyimdə qalmasın, Aqil Abbas millət vəkili seçiləndən sonra da millətdən uzaq düşmədi, nömrəsini dəyişmədi, telefonu susmadı və mənim illər əvvəl gəldiyim qənaəti daha da möhkəmləndirdi. 

Bir çoxları kimi, millət vəkili seşilmək onu millətə vəkillik eləməkdən ala qoymadı!

Yaxşılıq Aqil Abbasın fitrətindədir – bunu dünən də bilirdim, bu gün də bilirəm və sabah da biləcəyəm. Yaxşı adamı isə çox istəmək lazımdır və çox istədiyin adamın yazdığı da, danışdığı da sənin üçün maraqlıdır. 

Dünyada Tanrının varlığından tutmuş Rəhim Qazıyevin Şuşanı verməsinə qədər hər şeyə ciddi şübhəm var, lakin Aqil Abbasın Ağdam sevgisinə zərrəcə şübhəm yoxdur. 

Və Aqildə sevdiyim cəhət Ağdamı adamlarından sevməsidir. 

Fikir verin, hap-goplu........

© Ədalət