Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή για να παρατηρήσει κανείς ότι τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, και από όλα τα πολιτικά κόμματα, και όχι μόνο γύρω από τις εκλογές, εξελίσσεται ένας ανταγωνισμός πακέτων παροχών. Εκτακτα επιδόματα, free pass διάφορων τύπων, φοροαπαλλαγές, δασμοαπαλλαγές κ.λπ. Στην Ελλάδα, μάλιστα, η παροχολογία έχει αποκτήσει και περιοδικότητα: η Εκθεση στη Θεσσαλονίκη γίνεται η κατεξοχήν ετήσια γιορτή της. Τι θα υποσχεθεί ο εκάστοτε πρωθυπουργός στη μεσαία τάξη, στους αγρότες, στους νέους; Πώς θα τον ξεπεράσει η αντιπολίτευση; Τα ερωτήματα αυτά συνοδεύονται και από τον αναμενόμενο αντίλογο. «Είναι κοστολογημένες οι παροχές ή δεν είναι;». Και βέβαια η μόνιμη επωδός: «Δεν αντέχει η οικονομία τέτοιες παροχές», «δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος» κ.λπ. Οι συζητήσεις αυτές έχουν σχεδόν αντικαταστήσει τη συζήτηση για την πολιτική πορεία της χώρας, και στον κατεξοχήν χώρο αυτών των συζητήσεων, στο κοινοβούλιο.

Ας αναρωτηθούμε, πάντως, για μια στιγμή τι είναι αυτός ο λόγος, ποια είναι η λειτουργία του και ποια είναι σχέση που έχει με την εξελισσόμενη πραγματικότητα. Η εύκολη απάντηση είναι ότι είναι λαϊκισμός. Οταν, όμως, όλοι γίνονται λαϊκιστές, ακόμη και οι διακηρυγμένοι........

© Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ