Πενηνταδύο χρόνια από τη νύχτα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου τέσσερα πρόσωπα, σημείο αναφοράς εκείνων των ημερών, αφηγήθηκαν στο ΕΡΤnews τα όσα συνέβησαν τις πρώτες στιγμές αλλά και τα όσα ακολούθησαν, μίλησαν για τα προσωπικά τους βιώματα καθώς αλλά και τη δύναμη που ώθησε εκείνα τα παιδιά να υψώσουν το ανάστημά τους απέναντι στη χούντα των συνταγματαρχών τα ξημερώματα της 17ης Νοεμβρίου του 1973.

Η Μέλπω Λεκατσά, ο Δημήτρης Παπαχρήστος, ο Δημήτρης Χατζησωκράτης και η Τόνια Μοροπούλου, πρωταγωνιστές εκείνης της περιόδου, τιμώντας τη μνήμη των νεκρών, των τραυματιών, των αγωνιστών για τη Δημοκρατία θυμούνται όλες τις κρίσιμες στιγμές εκείνων των ημερών.

Μέλπω Λεκατσά: Φοβόμουν και φοβόμουν πολύ. Ουδείς πίστευε ότι θα κτυπήσουν τα τανκς…

Η Μέλπω Λεκατσά, υπεύθυνη του φαρμακείου του Πολυτεχνείου κατά την κατάληψη του 1973, περιγράφει στο στούντιο του ΕΡΤnews τις συνθήκες αντίστασης και φόβου κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, τις δύσκολες συνθήκες κράτησης, τον φόβο αλλά και τη δύναμη της ψυχραιμίας που χρειάστηκε για να αντέξει τρεισήμισι μήνες στο ΕΑΤ-ΕΣΑ.

«Ναι, φοβόμουν και φοβόμουν πολύ. Αλλά ούτως ή άλλως εμένα με κυνηγούσανε – ή θα έπεφτε η χούντα ή θα συνέχιζε να με κυνηγάει, οπότε ήταν μονόδρομος», ανέφερε, τονίζοντας ότι η ζωή είναι «μια διαρκής πορεία, από τον φόβο στο φως και το θάρρος και ξανά πάλι από την αρχή».

Αναφέρθηκε στη συμβολική ιστορία με το χαρτί της σοκολάτας, λέγοντας: «Είχα αρρωστήσει στη φυλακή και αντί για φάρμακα μου είχαν φέρει σοκολάτα και στο χαρτί της σοκολάτας έγραφα… και έτσι κράτησα την ψυχραιμία μου συγκρατώντας το μυαλό μου».

Ακόμη η κα Λεκατσά περιέγραψε τις άθλιες συνθήκες κράτησης στις φυλακές ΕΑΤ-ΕΣΑ: «Ένα παξιμάδι, μια πατάτα για φαγητό», ενώ βγήκε με 47 κιλά μετά από........

© ΕΡΤ