Καλό πολιτικό 2026
Ιστορικά, οι μεγάλες διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στις αστικές και τις αγροτικές τάξεις, στο κέντρο και την περιφέρεια, στους εργαζόμενους και το κεφάλαιο στην Ευρώπη γέννησαν τα πολιτικά κόμματα. Οι επιμέρους διαφοροποιήσεις σταδιακά σχηματοποιήθηκαν γύρω από δύο μεγάλες πολυσυλλεκτικές παρατάξεις, τη Δεξιά και την Αριστερά, ενώ η πολιτική έγινε επάγγελμα κάποιων υποτιθέμενων ελίτ, οι οποίες σήμερα δεν είναι απλώς εκφραστές των κοινωνικών διαιρέσεων και διαμεσολαβητές των διαφορετικών συμφερόντων, αλλά διαμορφώνουν και καθορίζουν τον πολιτικό ανταγωνισμό.
Οι επαγγελματίες πολιτικοί υποτίθεται ότι κατέχουν υψηλή τεχνογνωσία διακυβέρνησης, η οποία γίνεται όλο και πιο περίπλοκη, αδιαφανής και απροσπέλαστη για τον απλό άνθρωπο. Σημείο των καιρών είναι η μεγάλη αντίφαση: την ίδια ώρα που οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο κόσμος εμπιστεύεται όλο και λιγότερο την πολιτική και τους πολιτικούς, η έλλειψη πολιτικής εμπειρίας προβάλλεται ως μειονέκτημα για πρόσωπα που εμφανίζουν μεγάλη δημοφιλία και πιθανόν σχεδιάζουν να εισέλθουν στον πολιτικό στίβο, όπως η περίπτωση της κυρίας Μαρίας Καρυστιανού.
Τις τελευταίες δεκαετίες η θεωρία εντοπίζει και νέες διαχωριστικές γραμμές, οι οποίες συνεχώς ενισχύονται ανάμεσα στους υποστηρικτές της διεθνοποίησης, της πολυπολιτισμικότητας, των ανοιχτών συνόρων και σε εκείνους που υποστηρίζουν την επιστροφή στις παραδόσεις και την ενίσχυση του εθνικού κράτους.
Η κριτική στη λεγόμενη φιλελεύθερη διεθνή τάξη, με εμβληματικό αμφισβητία τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ενισχύεται διαρκώς, καθώς η φιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση οδήγησε σε αρκετά αδιέξοδα.
Οσο η Κίνα ήταν ένα φθηνό εργοστάσιο που επέτρεπε στις δυτικές κοινωνίες να αγοράζουν φθηνά προϊόντα αυξάνοντας το επίπεδο κατανάλωσής τους, με δανεικά και όχι με αύξηση πραγματικών εισοδημάτων, η παγκοσμιοποίηση ήταν «καλή».
Τα κέρδη του κεφαλαίου ενισχύθηκαν πολύ περισσότερο απ’ ό,τι τα εισοδήματα των εργαζομένων, ενώ ο αυξανόμενος δανεισμός διόγκωσε τη χρηματοπιστωτική σφαίρα και τη «χρηματιστηροποίηση» των πάντων.
Από τη στιγμή που η Κίνα χειραφετήθηκε παραγωγικά και άρχισε να εκτοπίζει τη δυτική βιομηχανική βάση, απειλώντας τα κέρδη του δυτικού κεφαλαίου και πολλές θέσεις εργασίας, η........
