Modern insan, kendini geliştirmek için okuyor. Okuyor da okuyor fakat ortada bir gelişme yok. Ruh dünyanızı batıyla beslemek bir sorundur. Mevlana’nın öğretisi kısa bir kişisel gelişim rehberi gibidir. Mesneviyi okuduğunda bunu anlarsın. Mesnevi bir Kur’an meali gibidir. Ondaki kıssa ve beyitler sizi de besler, toplumu da. Hadi o zaman okumaya derim. Yazımız, Mesnevi’den öğreneceklerimizin özeti olsun derim. Dostluk, vefa, hakikat, hata, aşk, sevgi vb. kelimeleriyle Mevlana’yı anlamayı deneyelim.

             Mesnevi, bir olgunluk ve ruh terbiyesi, irade eğitimi kitabıdır. Ne zaman okusam bunu görürüm. Mesela, dost ve dostluk kavramına bir göz atalım. “Dost, nasıl dosttur? Rey ve tedbir bakımından merdivene benzeyen, seni aklıyla her an irşat edip yücelten dosttur. “Açık bir dost tanımı budur. Bu psikolojik tespiti yapan Mevlâna, bir Allah dostudur. Vekil olan Allah da dostumuzdur. Dostu merdivene benzeten Mevlâna, onu güven alanı olarak görür. Akıllı dostu da sever. Reyini ya da fikrini söyleyen dosttur diyerek, istişare aklını da önceler. İrşat eden dosttur diyerek, dostun aydınlatıcı durumuna da gönderme yapar. Mevlâna, Mesnevisini dost kavramı üstüne kurmuştur desek yeridir.

             Mesnevi’de öğüt veren bir kıssa yapısı vardır. Burada da öğüt ve nasihate epey yer verir. Bu da insanın ruh terbiyesi ya da irade eğitimi için gereklidir.  “Tevazu ve alçakgönüllülükte toprak gibi ol! “Kibir elbisesini bedeninden çıkar. Bir şey belleyip öğrenme hususunda aşağılık bir........

© Yeşilgiresun