Sözde aynı ülkede yaşıyoruz.

Hepimiz aynı markete gidiyoruz, aynı kiraları ödüyoruz, aynı akaryakıtı kullanıyoruz ama enflasyon sorulunca sanki;

Piyasacılar Londra’da, vatandaş Mozambik’te yaşıyor…

Ekrandan kafasını kaldırmayan piyasacıya göre 12 ay sonra enflasyon yüzde 23,7 olacakmış.

Şirketler yüzde 32,5 diyor.

Hayat pahalılığını dibine kadar yaşayan vatandaş ise yüzde 45,6 bekliyor.

Çocuğunu okula gönderen kim ise o…

Sırça köşkte oturup enflasyon güzellemesi yapmak kolay.

Cücük kadar maaşla markete, pazara gidin de görelim sizi…

Bakalım o zaman vatandaşın 21,9 puan altında enflasyon tahmini yapabilecek misiniz?

Fark neredeyse 22 puan.

Aynı ülkede yaşayan iki kesimin iki farklı yaşam standardının belgesi sanki…

Bir tarafta ekran başında tahvil, faiz, rezerv hesabı yapan üç beş kişi…

Diğer tarafta üç kuruşun hesabını yapan milyonlar.

Piyasacı Merkez Bankası kararına bakıyor.

Vatandaş market fişine.

Piyasacı tahvil faizine bakıyor.

Piyasacı modele bakıyor.

Vatandaş cebinde kalan paraya.

Sonra ikisinin beklentisi aynı kefeye konuluyor.

Ücret tartışmalarında vatandaşın yaşadığı enflasyon değil, bu piyasacı monşerlerin beklentisi baz........

© Yeniçağ