Türkiye ekonomisi ikinci çeyrekte yüzde 2,3 büyüdü.

Ama buna rağmen temmuz ayında istihdam 388 bin kişi azaldı.

Sözde büyüme var ama işsizlik babalar gibi artıyor…

Rakamlar büyüyor, çalışma hayatı küçülüyor yani.

Oysa büyüme yalnızca millî gelirin artması demek değildir.

Çalışanın pastadaki payını büyütmüyorsa…

Vatandaşın sofrasına yansımıyorsa…

Hatta böyle hormonlu büyümeler, ekonomiye yarardan çok zarar verir.

Alın size büyümenin arkasındaki gerçekler:

Türkiye sözde yüzde 2,3 büyürken yatırımlar yalnızca yüzde 0,6 artmış.

İnşaat yüzde 1,9 küçülmüş.

İhracat yüzde 3,4 çakılmış…

Bu arada hane halkı tüketimi yüzde 3,5 artmış.

Üstelik daha fazla harcarken daha az almasına rağmen.

Yani bu büyümenin asıl adı:

Açlık ve yoksulluk sınırlarına bakın, ne demek istediğimi daha iyi anlarsınız.

Türk-İş’e göre dört kişilik bir ailenin yalnızca sağlıklı ve yeterli beslenebilmesi için gereken para 37 bin 388 liraya fırladı.

Bu yoksulluk sınırı değil.

Yani sadece mecburi gıda harcamaları.

37 bin 388 liranın içinde:

Ulaşım, okul ve sağlık yok.

Sadece yemek var, yemek…

Yukarıda........

© Yeniçağ