Markalar için iletişim hayati bir konudur. Bir markanın kamuoyuyla, medyayla ve tüketiciyle kurduğu ilişki; çoğu zaman ürününden ya da fiyat politikasından bile daha belirleyici olabilir. Bu ilişkiyi yöneten iki ana mekanizma vardır: kurum içindeki kurumsal iletişim birimi ve dışarıdan hizmet alınan iletişim ajansları.

Teoride sistem basittir. Kurum mesajını üretir, ajans bunu doğru kanallarla kamuoyuna aktarır. Kriz çıkarsa iletişim mekanizması devreye girer ve markanın itibarını korur.

Dünyada da Türkiye’de de bu böyle işler.

İletişimin Gerçek Değeri Krizde Ortaya Çıkar

Türkiye’de iletişim fakültelerinden her yıl binlerce genç mezun oluyor. Bir kısmı gazeteciliği seçiyor, bir kısmı ise iletişim ajanslarında kariyer yapıyor.

İletişim ajanslarının gerçek değeri ise kriz zamanlarında ortaya çıkar.

Bir marka hakkında ciddi bir iddia ortaya atıldığında, tüketici tepkisi yükseldiğinde ya da medya baskısı oluştuğunda; markayı koruyacak, doğru mesajı verecek, krizi yönetecek olan yapı işte bu iletişim mekanizmasıdır.

Bankacılık sektöründe bunun sayısız örneğini gördük. Türkiye bankacılık sistemi geçmişte son derece ağır krizlerden geçti. Buna rağmen birçok büyük banka doğru iletişim stratejileri sayesinde itibarını koruyabildi.

Türkiye’de İletişimin Düşürüldüğü Seviye

Ancak işin teorisi ile Türkiye’deki pratiği arasında ciddi bir fark var.

Bazı kurumlar iletişimi hâlâ şu seviyede görüyor: Basın bülteni gönder, Olumsuz bir haber çıkarsa gazeteciyi ara, ajitasyon yap ,hatır kullan ,haberi kaldırtmaya çalış…

Bu, iletişim değildir!

Bu........

© Yeniçağ