Bir insanı gerçekten ele veren şey, hayallerine ne kadar ulaştığı değil; yolda yürürken ne kadar değiştiğidir.

Bazıları dünyayı dönüştürmek için yola çıkar, ama fark etmeden dünyanın kurallarına teslim olur. Bazıları ise bütün fırtınalara rağmen özünü korumayı başarır. Asıl soru da burada başlar…

Dünyayı değiştirmek için yola çıkmıştık.

İnandığımız değerler, hayalini kurduğumuz bir dünya vardı. İnsanların korkmadan yaşadığı, adaletin herkese eşit dağıtıldığı, güçlü olanın değil haklı olanın sözünün geçtiği; kimsenin kimseyi ezmediği ve insan onurunun korunduğu bir dünyanın mümkün olduğuna inanıyorduk.

Bize göre mesele sadece kendi hayatımızı kurtarmak değil, yaşadığımız çağı değiştirebilmekti.

Çünkü tarihimiz bize bunu öğretiyordu.

Atalarımız da dünyayı değiştirmek için yollara düşmüş; fetihler yapmış, devletler kurmuş, gittikleri yerlere sadece kılıç değil hukuk, düzen ve adalet de götürmüşlerdi. Biz de ecdadımıza yakışır bir nesil olmanın hayalini kuruyorduk.

“Asım’ın Nesli” olmak sadece geçmişle övünmek değil; geçmişten aldığımız değerleri çağın ilmi, teknolojisi ve üretim gücüyle birleştirerek yeni bir medeniyet inşa etmekti.

Bu yüzden mücadele ettik.

Kimi zaman sokaklarda, kimi zaman üniversite sıralarında, kimi zaman memleketin en ücra köşelerinde…

Dünyayı değiştireceğimize inanıyorduk.

Hayatın sert rüzgârları birçok insanı........

© Yeniçağ