Ben çocukluğumda, Üsküdar'da büyüdüm, gerçek bir mahallede.

Konu komşu, anneler, babalar, arkadaşlar ve dostlar birbirine "nasılsın" derdi.

Gözlerinin içine baka baka gerçekten birbirlerinin nasıl olduğunu merak ederlerdi.

Sen nasıl olduğunu anlattıktan sonrası, sen nasılsın dediğinde o da nasıl olduğunu anlatırdı.

Gerçekten, senin nasıl olduğunu dinlerdi.

Nasılsın sıralamasının adabı vardı.

Nasılsın demenin o insanı merak ettiğinin gerçek bir duygusu vardı.

Gerçekten insanlar kalben birbirinin nasıl olduğunu merak ederdi.

Daha doğrusu insanlar değişti.

Kimse kimsenin nasıl olduğunu merak etmiyor.

Eh o zaman aslında kimse kimsenin umurunda değil, değil mi?

Sen beni dinle ben anlatacağım........

© YeniBirlik