11 Temmuz
Bazı tarihler rakamlardan ibaret değildir. 11 Temmuz böyle bir tarihtir. Kürt meselesinde 2025 yılının 11 Temmuz günü tarihin yoğunlaşarak niteliksel bir sıçrama yaptığı eşik olarak kayda geçti. Aralarında KCK Eş Başkanı Besê Hozat’ın da bulunduğu 30 kişilik gerilla grubu 27 Şubat Barış ve Demokratik Toplum çağrısı ve 5-7 Mayıs PKK’nin 12. Kongre kararlarını referans alarak silahlarını tüm dünyanın gözü önünde alışık olmadığımız bir törenle yaktı. 42 yıl boyunca silahlı yöntemle mücadele eden örgüt, silaha son verdiğini, sadece üçüncü gözün tanıklığında değil, birçok gözün refakatinde deklare etti. Büyük bir cesaretle onurlu barış arzusu kamusal alana taşındı.
11 Temmuz’da silahların yakılması, Kürt meselesinde şu ana kadar yaşanmış en radikal barış eylemi olarak tarihe geçmeli. Daha da önemlisi insani ve ahlaki kısımların ötesinde silah yakma olayı, yeni dönemi başlatan politik, stratejik eylemi olarak not edilmeli. Aynı zamanda bu eylem, yeni Kürtlüğün referans alacağı stratejik, politik mücadele hattına yön ve doğrultu vermiştir. Ezilen Kürt toplumu için kamusal alanın genişlediği başlangıç olmuştur. Belirsizliğe itilen özgürlük yürüyüşü, yeni bir anlam icadıyla berraklaşmış, kesintiye uğrayan anlam ise 11 Temmuz tarihiyle belirsizliklere kurban edilemeyecek netlikte yeni bir yol açmıştır. Bu yol barışa, demokrasiye, ortak yaşama büyük bir fırsat sunmuştur. Bu tarih Kürt-Türk halklarının boğazlaşması üzerine kurulan kirli hesapları da alt üst etmiştir. Kürt meselesinin tarihsel hakikatini gündelik siyasetin merkezine yerleştirmiştir.
Tüm bunların ötesinde 11 Temmuz tarihi “Düşmanlık” olgusunu dönüşüme uğratan bir moment olarak kabul........
