Bizlerin onu unutması mümkün değil
Ereğli Yüksek Güvenlikli Kapalı Hapishanesi’nde tutulan Ayhan Kavak, 18.02.2024 tarihinde yazdığı mektubunda şöyle diyor:
“Eskiden gazeteyi takip edebiliyorduk. İlginç gerekçeler getirdiklerinden ne Yeni Yaşam ne de Evrensel okuma olanağımız yok. Diğerleri de okunacak gibi değil. Kaç zaman önce Cumhuriyet gazetesi ile idare ediyorduk. Fakat şimdilerde gelince almaz olduk. Hasılı insan hakları ile alakalı yazılıp çizilenler bize satılan gazetelerin hiçbirinde yok.
Kaleminin yarıda kalmaması ve köşenin devam etmesine çok sevindim, sevindik. Yıllarca emek verdiği gazeteye de yakışan, böylesi bir kararla adını daim kılmalarıdır. Buradaki tüm canlar aynı duygu ve düşünceleri paylaşıyorlar.
Her şeye rağmen ben de/bizler de ayakta kalmaya devam ederken içeride/dışarıda yaşanan gelişmeleri takip etmeye çalışıyoruz. Bu eller, başka zindanlara göre sapa bir yerde. Onun için birçok şeyi sonradan duyuyoruz. Özellikle haftanın üç günü de olsa Meclis TV takip ediyoruz. En azından toplumsal sorunları ve gelişmeleri takip etmede faydası oluyor. Yine başka zindanlarda yaşananları da öğrenmeye vesiledir. Gerçi her mekân ve özelde yüksek güvenlikliler birbirine benziyor. Aynı sorunlar onlarda da var. Bir odaya tıkılıp kalma ve minimum etkinlik; yetmezmiş gibi disiplin cezalarıyla da karşı karşıyayız. Herhalde onaylanırsa yakında 1 ay iletişimden de kopuk olacağız. Zaten 30 yılı dolduranlar ve yine süreli ceza alıp da yatarını tamamlayanlar da burada tutulmaya devam ediliyor. Bir arkadaşın infazı 5-6 kez uzatılıp durmuştu. Sonuçta “hak ederek” diye belirlenen sürecin sonunda mecburen bırakıldı. Hasılı onlara kalsa daha da bekletirlerdi. Bu mekânların ortak bir sorunudur bu. Son 5-6 yıldır icat edilmiş bir garabetin ürünüdür. Sanki yakında daha da sıkı uygulamaların yürürlüğe gireceğinin emareleri de mevcut. Yeni........
