Barış süreçleri, çatışmaları kalıcı olarak sonlandırmayı ve toplumları yeniden inşa etmeyi hedefleyen, doğası gereği son derece hassas, çok katmanlı ve kırılgan dinamiklere sahip süreçlerdir.

Gelinen aşamada artık soyut beyanlardan somut adımlara, yani yasal ve hukuki düzenlemelere geçişin sancıları ve planları konuşuluyor. Ancak bu konuda hala kimi belirsizlikler toplum nezdinde soru ve kuşkuları gidermiş değil.

Süreç demokrasiye evrilip demokratik dönüşümü gerçekleştirdiğinde anlam kazanır.

Demokratik dönüşüm, yalnızca belirli bir etnik grubun haklarının tanınması meselesi değil; topyekûn bir toplumsal barış, adalet ve ortak geleceği inşa etme iradesidir. Türkiye’nin on yıllardır süregelen bu köklü sorununu güvenlikçi politikaların dar parantezinden çıkarıp, sivil, çoğulcu ve hukuki bir zemine taşımak, gerçek bir demokratikleşmenin de ilk şartıdır.

Demokratik dönüşümün kalbinde, tüm farklılıkların kendilerini özgürce ifade edebildiği, eşit vatandaşlık hukukunun eksiksiz uygulandığı bir toplumsal sözleşme arayışı yatar.

Demokratik dönüşüm, otoriter bir yapıdan sıyrılarak, gücün halka ait olduğu, hukukun üstünlüğünün ve insan haklarının korunduğu bir sisteme geçiş sürecidir. Bu dönüşüm, sadece bir gecede yapılan seçimlerle tamamlanabilen bir olay değil; toplumsal, kültürel ve........

© Yeni Yaşam