Türkiye, yüz yıl önce etnosantrik Türklük kimliği etrafında bir ulus-devlet olarak kuruldu. Yüz yıl önce cumhuriyetin kurtuluş aşamasında etnosantrik ulus, aşırı merkeziyetçi devlet, katı bürokratik oligarşi, etnosanrtik sermaye birikimi ve piyasa ekonomisine dayalı bir egemenlik tasarımıyla Kürtleri kurucu öteki olarak kodladı. Kürtler, kurtuluşta verdikleri mücadelenin karşılığını kuruluşta alamadı.

Yüz yıllık mücadele tarihi son elli yılda yoğunlaştı. Siyasal anlam, duygu dünyası ve politik itiraz mecrasını buldu. Tarih, kuruluştaki aklın aksi istikamette akmaya; Kürt toplumu kendisini baştan aşağı sarsan yeni bir hal ve gereklilikleriyle karşı karşıya kalmaya başladı.

Bugün mücadele birikimi, Türkiye’nin ve bölgenin dönüşüm ihtiyacı, inkâr stratejisinin sürdürülemez oluşu vb. birçok neden Türkiye’de Kürt meselesinin çözümünü de ertelenemez bir bağlama taşıdı.

Sayın Öcalan ve Kürt hareketi çözüm yöntemi olarak demokratik entegrasyon kavramı ve anlamı etrafında bir örüntü oluşturdu. Buna göre Kürt-Türk ilişkilerini eşitlik temelinde güncelleme ve demokratik cumhuriyet çatısı altında birlikte yaşama ilke ve program bütünü ortaya çıktı. Bunun stratejisi demokratik siyaset, yöntemi ise demokratik müzakere olarak belirlendi. Özgürlük, eşitlik ve demokratik ilke ise programın, stratejinin, yöntemin etrafını çerçeveleyen değerler olarak belirlendi. Yani Demokratik Cumhuriyet, özgürlük ve eşitlik etrafında demokratik ilkeyle inşa edilecek; demokratik siyaset özgür, eşit, demokratik koşullarda yapılacak…

Demokratik entegrasyon, reel-politikte birçok değerlendirmeye, eleştiriye ve politik-söylemsel karşı çıkışlara/saldırılara maruz kaldı. Önümüzdeki yıllarda Kürt meselesinin serüvenini belirleyecek........

© Yeni Yaşam