Son iki aydır Barış ve Demokratik Toplum projesi, daha yoğun tartışmaların konusu oldu.  Çerçeve yasanın Meclis’e gelmemesi, içeriğinin paylaşılmaması, Sayın Öcalan ile görüşmelerin yaptırılmaması, süreci bir kez daha tartışılır hale getirmiştir. Belirtilen atmosferde yapılan değerlendirmelerden sonra, DEM Parti, AKP yetkilileri ve MHP genel başkanı ile görüştü ve arkasından Sayın Öcalan ile 23 Temmuz’da bir görüşme yapılacağı ilan edildi. Böylece yine Kürt siyasetinin sorumlu ve ısrarcı davranmasıyla bir adım daha atılmış oldu. Bu gelişmeler, Kürt sorununun çözümü, barışın ve demokrasinin gelebilmesi için, yapılması gereken çok iş olduğunu göstermiştir. Öncelikle tarih, Türk devletinin önüne barışın ve demokrasinin zorunlu olduğu bir süreci dayatmıştır. Barış ve demokrasi ise istemekle değil, örgütlü, ısrarcı ve kitlelerin uzun vadeli mücadelesiyle mümkün olabilir ancak. Elbette bu kolay olmayacaktır. Özellikle devletin izlediği tutarsız ve güven vermeyen politikalar, sürecin gelişmesini zorlaştıran en önemli engel olmaktadır. Bu durumda toplumun sürece etkili katılımının sağlanması gerekiyor. İstenen başarı ve sürecin selameti, bunu gerektirmektedir. Bu anlamda son dönemde Kürt halkının ve demokratik kurumlarının geliştirdiği birçok etkinliğin ve kitlesel çalışmanın çok değerli olduğu belirtilmelidir. Bu yönlü çalışmaların yoğunlaştırılması ve çeşitlendirilmesi, Barış ve Demokratik Toplum projesinin temel ihtiyacı olmaktadır. Bunun için birinci olarak, bütün demokratik kurumlar, partiler, odalar, sendikalar, barolar, dernekler ve vakıflar bu sürecin aktif yürütücüleri olabilmelidir. Bu çok değerli bir katkı olacaktır. İkincisi,........

© Yeni Yaşam