Mezuniyet törenleri bütün iğrençliğiyle sürüyor…

Görmemişlik, şımarıklık ve eyyamcılığın pençesinde yok oluşa doğru sürükleniyoruz hep birlikte güle oynaya…

Gösteri toplumunun hız, haz ve ayartının kölesi olmuş kitlelerinin oraya buraya savruldukları; anlamın anlamını, değerin değerini, insanların yerlerini / konumlarını / duyarlıklarını yitirdikleri; anlamsızlık ve ruhsuzluk çölünün diz boyu her yeri kapladığı, güle oynaya yok olmanın eşiğine sürüklendiği, hızla ve hazla çürüyen, çürümek için can atan paçoz bir toplum manzarası sergiliyoruz!

BİR TOPLUM GÜLE OYNAYA ÖLÜMÜNE KOŞUYOR…

Bir toplum, ölümünü, yok oluşunu kutlar mı?

Uyuşturucu, hırsızlık, tefecilik, mahalle terörü, liselerde hatta ortaokullarda çığ gibi büyüyen ve kontrolden çıkma emareleri gösteren akran terörü, 14 yaşa kadar düşen cinsel ilişki yaşı ve o yaşta “senin-kızın benim-oğlan terörü”, her tür suça bulaşan ve bundan da haz alan gangster, çete grupları ve dünyada sadece Çekoslovakya ile yarıştığımız (!) çıplaklık terörü…

Bizdeki çıplaklığa, Almanya’da rastlayamadım. Fransa’da rastlayamadım.

Hollanda’da, İtalya’da, İsviçre’de, Danimarka’da, velhasıl, bizim özendiğimiz hiçbir Avrupa ülkesinde rastlayamadım.

Tam anlamıyla zıvanadan çıkmış durumda çıplaklık terörü!

Bildiğin terör bu, özgürlük değil!

Bilge adamlar her zaman bilgedir. Bilge adam Goethe: “En iyi köleler, kendilerini özgür zanneden kişilerdir” derken tam da bizim tersi dönmüş ahmaklarımızı mı resmediyordu acaba? Ne dersiniz?

Yüz sene önce böyle bir manzara resmetselerdi ve burası Türkiye deselerdi, hiç kimseyi inandıramazdık!

100 senede yok edilmiş bir toplum yok dünya tarihinde!

Düşmanlar tarafından işgal edilip de kültürü tarumar edilerek gerçekleşen bir yok edilme biçimi değil bizimkisi.

Düşmanımız, düşman fikrimiz yok edildi bizim önce.

Düşmanını tanıyamayan, dostunu da tanıyamaz; dost-düşman ayırımını da, idrakini ve bilincini de yitirir.

Düşmanını bilemeyen, çekinmeden dostunu düşman beller. İçeriden düşman........

© Yeni Şafak